เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงปรากฏว่า จำเลยได้ทำ สัญญากับห้าง อ. ว่าจะไม่ทำการเกี่ยวข้องกับการทำสะบู่แข่งขันกับห้าง อ. ต่อมาห้าง อ. ได้โอนการค้าขายให้บริษัท โจทก์ซึ่งตั้งขึ้นใหม่แล้วบริษัทโจทก์ได้ฟ้องคดีนี้ว่า จำเลยได้กระทำผิด สัญญา ขอให้ศาลห้าม จำเลย ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ห้าม จำเลยมิให้สะบู่ภายในเขตร์ที่กำหนดไว้ในสัญญา ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้อง โจทก์ โดยกล่าวว่า คดีนี้ทาง พิจารณาไม่ได้ความว่า จำเลยได้ทำสัญญากับบริษัท โจทก์ดังฟ้อง โจทก์จึงไม่มีทางที่จะชะนะคดี ซึ่งศาลล่างพิพากษาให้ โจทก์ชะนะคดีโดยอ้างว่าบริษัท โจทก์เข้าสรวมสิทธิหรือกิจการของห้าง อ. แล้วสิทธิทั้งหลายของห้างที่มีเหนือ จำเลยยอมตกไปยังบริษัท โจทก์ด้วยนั้นเปนการมิชอบ เพราะประเด็นข้อนี้มิได้มีขึ้นในชั้น พิจารณาและทั้ง โจทก์มิได้นำสืบว่าได้มี สัญญาโอนสิทธิระวางโจทก์กับห้าง อ. และจำเลยให้เปนการถูกต้องตามกฎหมาย
