เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จำเลยกับผู้ตายได้เคยเป็นความกันเรื่องที่ดินครั้งหนึ่ง ต่อมาได้วิวาทกันเรื่องคันนาอีก แลก่อนน่าเกิดเหตุสัก ๑ เดือน ผู้ตายได้ไปร้องต่อกำนันว่าจำเลยไล่ฟันผู้ตาย แลในคืนวันเกิดเหตุนั้น ปรากฏว่า นายขอมน้องชายผู้ตายไม่อยู่ จำเลยเห็นเป็นโอกาศเหมาะจึงได้ขึ้นไปแทงผู้ตายในห้องเรือน จนถึงแก่ความตายโดยเจตนา ได้ความดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์มีพยานคือ ผู้ตายที่หมด หวังว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไป ให้การว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้าย คำพยานเช่นนี้ย่อมฟังได้ จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตาย โดยเจตนาด้วยความพยาบาทบาดหมาง ตามกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตจำเลย
