คำฟ้องและคำให้การ
คดีเดิมศาลตัดสินให้จำเลยใช้เงินให้โจทย์ตามสัญญายอม จำเลยไม่ใช้ โจทย์นำยึดที่นาแห่งหนึ่ง
ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่า ที่นารายนี้ จำเลยได้ทำหนังสือกันเองขายให้ผู้ร้องแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่ผู้ร้องว่าขายที่ให้เปนสิทธิ์นั้นฟังไม่ได้ เพราะไม่มีหนังสือซื้อขายกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ต้องฟังว่าที่ยังคงเปนของจำเลยอยู่ ให้ยกคำร้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องได้ซื้อที่นารายนี้ไว้จากจำเลยโดยความสุจริต มิได้สมยอมเพื่อจะฉ้อเจ้าณี่อย่างไร แม้การซื้อจะไม่ได้ทำหนังสือต่อเจ้าพนักงานก็ดี แต่ที่นารายนี้ไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ เมื่อจำเลยได้มอบที่ให้ผู้ร้องเข้าปกครองมาฝ่ายเดียวจนเกิน ๑ ปี นับว่าผู้ร้องได้ปกครองมาโดยทางปรปักษ์ ถึงตัวจำเลยเองก็ไม่มีอำนาจจะเอาที่คืนจากผู้ร้องได้ เพราะฉนั้นโจทย์ผู้เปนเจ้าณี่จึงไม่มีอำนาจดีกว่าจำเลย จึงให้ถอนการยึด คืนที่ให้แก่ผู้ร้อง
