เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสตางค์ปลอมไว้เพื่อจำหน่ายโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของปลอม ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๐๓ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าเมื่อแรกจำเลยได้สตางค์นี้มา จำเลยไม่รู้ว่าเป็นของปลอม เมื่อช่นนี้ภายหลังหากจำเลยจะรู้ว่าเป็นปลอมและคิดจะจำหน่ายต่อไปก็ไม่เป็นผิดตามข้อหา และกฎหมายที่โจทก์อ้าง เว้นแต่ได้จำหน่ายแล้วซึ่งถ้าได้จำหน่ายแล้วไม่ จึงยังไม่ผิดต่อมาตราใดพิพากษาให้ยกฎีกา โจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาให้ปรับจำเลย
