เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ได้ความว่า ก. มารดาจำเลยได้ทำหนังสือสัญญากู้เงิน ร. ซึ่งในสัญญากู้เขียนว่า " ก.มารดาปกครองครองจำเลยเป็นผู้กู้ และได้มอบโฉนดซึ่งมีชื่อจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิให้ ร.เจ้าหนี้ยึดไว้เป็นประกัน " เงินที่ ก. กู้มานี้เอาไปใช้ในกิจการค้าขายกับสามีใหม่ หาได้ใช้ในกิจการเลี้ยงดูจำเลยผู้เป็นบุตร์โดยตรงไม่ สามีโจทก์ซึ่งเป็นน้อง ก.ได้ออกเงินใช้หนี้แทน ก.ไป แลเอาสัญญากู้กับโฉนดมาเก็บไว้ ภายหลังสามีโจทก์กับ ก.ตาย โจทก์จึงฟ้องให้จำเลยใช้หนี้ที่สามีโจทก์ใช้หนี้แทน ก.ไปนั้น มีปัญหาว่าสัญญากู้ที่ ก.ทำนั้น จะผูกพันจำเลยหรือไม่ แลโจทก์จะสรวมสิทธิของเจ้าหนี้ได้หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามพฤตติการณ์ในเรื่องนี้สามีโจทก์หาได้ซื้อหรือรับโอนหนี้มาจาก
ร.เจ้าหนี้เพื่อจะสรวมสิทธิของ ร. ไม่ แลไม่ปรากฎว่าสามี โจทก์มีเจตนาจะเอาใช้หนี้จาก ก. ถือได้ว่าสามีโจทก์ได้ชำระหนี้แทน ก.นั้น โดยมีเจตนาให้เพื่อเป็นอุปการะ คุณ ย่อมเป็นผลสำเร็จตา ป.พ.พ.ม.๕๒๒ ดังนั้น โจทก์ผู้เป็นภรรยาจึงไม่มีอำนาจที่จะสรวมสิทธิของเจ้าหนี้ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์
