เนื้อความคำพิพากษา
เดิมกระทรวงพระคลังมหาสมบัติฟ้องขับไล่โจทก์ โดยกล่าวว่าที่รายวิวาทนี้เป็นที่ของหลวง คดีถึงที่สุดศาลตัดสินยกฟ้อง ของกระทรวงพระคลังมหาสมบัติโดยฟังว่ากระทรวงพระคลังมหาสมบัติสืบไม่ได้ว่าเป็นที่ของหลวง และปรากฎว่าจำเลยบางคนเคยเช่าที่นี้จากกระทรวงพระคลัง โจทก์จึงถือที่ ๆ จำเลยเช่าต้องเป็นของโจทก์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย ทางพิจารณาได้ความว่าที่ ๆ จำเลยเช่าหรือปกครองอยู่นั้น โจทก์ไม่เคยได้ปกครองถึง และจำเลยรุกล้ำที่ของโจทก์บางตอนจริง ศาลฎีกาจึงตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ขับไล่จำเลยฉะเพาะตอนที่จำเลยรุกล้ำที่ของโจทก์ส่วนที่ ๆ จำเลยเช่าหรือปกครองอยู่แต่แรกนั้นให้ยกฟ้องโจทก์ และคำพิพากษาถึงที่สุดไม่ปิดปากจำเลยที่จะเถียงกรรมสิทธิและการที่โจทก์มีชื่ออยู่ในใบไต่สวนกินเข้าไปในที่ของจำเลยด้วย ก็ไม่เป็นเหตุให้โจทก์ได้กรรมสิทธิในที่ ๆ จำเลยครอบครอง
