คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นทายาทผู้มีสิทธิรับมรดกของนางทองม้วนผู้ตายจำเลยเป็นผู้จัดการมรดกของนางทองม้วนมีหน้าที่รวบรวมทรัพย์มรดกเพื่อจัดแบ่งแก่ทายาทของผู้ตาย จำเลยได้บังอาจปกปิด ยักย้ายทรัพย์มรดกคือที่ดินโดยขายให้แก่ผู้มีชื่อในราคาต่ำกว่าราคาตลาดและเป็นการขายโดยรีบด่วนเพื่อเอาเป็นของจำเลยแต่ผู้เดียวอันเป็นการกระทำผิดหน้าที่ของตนโดยทุจริต เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ประโยชน์ในลักษณะที่เป็นทรัพย์สินของโจทก์และทายาทอื่น ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352, 353, 354, 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยเป็นนายทหารชั้นประทวนประจำการศาลจังหวัดนครปฐมได้ทราบอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ชั้นไต่สวนมูลฟ้อง
แม้ศาลจะประทับฟ้องไว้แล้ว ก็ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี ขอให้ยกฟ้องโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยร่วมกับนางพะเยาว์กระทำความผิดตามฟ้อง และโจทก์ได้ยื่นคำร้องอีกฉบับหนึ่งว่าคดีนี้เป็นคดีเกี่ยวพันกับคดีอื่นอีก 2 คดีของศาลจังหวัดนครปฐมศาลชั้นต้นพิจารณาคำร้องของจำเลยและโจทก์แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยเป็นทหาร คดีไม่อยู่ในอำนาจของศาลพลเรือน จึงให้เพิกถอนคำสั่งที่สั่งให้ประทับฟ้องโจทก์ และมีคำสั่งใหม่ว่า คดีโจทก์ไม่อยู่ในอำนาจของศาลนี้จะพิจารณา เนื่องจากไม่เป็นคดีที่เกี่ยวพันกับคดีอื่นของศาลนี้จึงไม่ประทับฟ้องโจทก์ พิพากษายกฟ้อง และกรณีไม่จำต้องพิจารณาสั่งคำร้องของโจทก์ต่อไป ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามมาตรา 13 และมาตรา 16(3)
แห่งพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. 2498 นั้นกฎหมายกำหนดเอาวันกระทำผิดเป็นข้อสำคัญว่า ทหารประจำการทำผิดคดีใดจะให้ฟ้องต่อศาลทหารหรือศาลพลเรือน คดีนี้แม้ตามคำฟ้องจะมีชื่อจำเลยว่าสิบเอกประยุทธ และทางไต่สวนมูลฟ้องจะปรากฏในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 134/2523 ของศาลจังหวัดนครปฐม ซึ่งโจทก์อ้างส่งศาลว่า จำเลยมียศเป็นสิบเอกเป็นข้าราชการสังกัดกรมแพทย์ทหารบกก็ตามแต่เป็นยศและหลักฐานประจำการก่อนเหตุเกิดคดีนี้ เมื่อไม่ปรากฏตามคำฟ้องหรือทางไต่สวนมูลฟ้องเลยว่า ขณะกระทำผิดจำเลยยังคงเป็นทหารประจำการอยู่อันจะต้องอยู่ในอำนาจศาลทหาร ครั้นเมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งประทับฟ้องแล้วซึ่งถือว่าคดีอยู่ในระหว่างพิจารณา จำเลยจึงยื่นคำร้องว่า
จำเลยรับราชการเป็นทหารชั้นประทวน ประจำการอยู่ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า สังกัดกรมแพทย์ทหารบก และต่อมาได้มีหนังสือรับรองของหัวหน้ากองศัลยกรรมโรงพยาบาลดังกล่าวว่า จำเลยยังรับราชการเป็นนายทหารชั้นประทวนอยู่ซึ่งรับฟังได้จึงเป็นการที่ปรากฏตามทางพิจารณาในภายหลังว่า เป็นคดีที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ซึ่งมาตรา 15 วรรค 2 แห่งพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. 2498 บัญญัติว่า ให้ศาลพลเรือนมีอำนาจพิจารณาพิพากษาได้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดนครปฐมจึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้พิพากษายกคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งประทับฟ้องกับคำพิพากษาของศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เสีย ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาต่อไปตากระบวนความ
