คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ ๑๖/๓/๗๓ ว่าจำเลยได้หลอกลวงเอาที่ดินแลโรงสีมาจำนองโจทก์ไว้ โดยกล่าวเท็จว่าจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิแต่ผุ้เดียวทั้งหมด แต่ความจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่โดยโจทก์พึ่งทราบเมื่อมีเจ้าหนี้ของจำเลยนำยึดโรงสีแลที่ดินรายพิพาท จำเลยจึงได้ร้องขัดทรัพย์ไว้ วันที่ ๓๐ มกราคม พ.ศ.๒๔๗๒ ศาลได้ไต่สวนแลวันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ ศาลมีคำสั่งว่าโจทก์เป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิในทรัพย์ที่จำเลยได้จำนองแต่เพียงส่วนที่จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิดังนี้ มีปัญหาว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้วหรือยัง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความ เพราะการนับกำหนดอายุความในคดีเช่นนี้ จะต้องตั้งต้นนับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป จึงให้ศาลล่างพิจารณาข้อเท็จจริงแลตัดสินใหม่ตามรูปความ(ศรี-หริศ-นล)ขุนวิชาสิทธิ์ - พระยา+ -
