คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่ามีผู้จะซื้อธนบัตรปลอม แต่จำเลยไม่มีธนบัตรปลอมขาย จึงเอากระดาษเปล่าซ้อน ๆ กันเข้าแล้วเอาธนบัตรดีฉะบับละ ๑ บาท ซ้อนบน ๑ ฉะบับ รองล่าง ๑ ฉะบับให้กระดาษเปล่าอยู่กลางแล้วมัดเป็นปึก ๆ เพื่อจะขายให้ผู้ต้องการจะซื้อธนบัตรปลอม เจ้าพนักงานจับได้เสียก่อนขาย โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยฐานก่อการร้ายให้เกิดภัยอันตรายแก่ผู้อื่น ตาม ม. ๓๐
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าพฤตติการณ์ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นเรื่องหวังผลด้วยกลซ้อนกลในกันแลกันแต่กลนั้นแตกสิ้นไปแล้ว หาใช่การก่อการร้ายตามความหมายแพ่ง ม. ๓๐ ไม่ แต่ให้ริบธนบัตรที่ปนกระดาษเปล่ามัดเป็นปึก ๆ ของกลางเสียตาม ม. ๒๗
