คำฟ้องและคำให้การ
ได้ควาามว่าจำเลยได้สมคบกับพรรคพวกมีอาวุธทำการฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปเพื่อการอนาจาร
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม. ๒๗๖ จำเลยฎีกาว่าจำเลยพาเจ้าทุกข์ไป เพื่อเลี้ยงเป็นภรรยาไม่ใช่เพื่อการอนาจารและอ้างฎีกาที่ ๗๔/๒๔๘๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อที่จำเลยอ้างว่าการที่พาไปเพื่อเอาเป็นภรรยานั้นฟังไม่ขึ้น เพราะการที่พาเอาไปก็เพื่อการอนาจารนั่นเอง ส่วน ฎีกาที่ ๗๙/๒๔๘๐ รูปคดีไม่ตรงกับเรื่องนี้ เพราะ คดีนั้นเจ้าทุกข์เคยรักใคร่ได้เสียอยู่กันกับจำเลยมาก่อนช้านาน จำเลยจึงถือตนว่าเป็นสามี หากไม่พอจะถือว่าเป็นผัวเมียอันชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น
Result
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลยยืนตามอุทธรณ์
