คำฟ้องและคำให้การ
ทางพิจารณาได้ความว่าคนใช้โจทก์ได้เอากระจกของโจทก์แผ่นหนึ่งกว้างยาวประมาณ ๒ ศอก เศษไปฝึ่งแดดวางพิงไว้ บ้างบาทวิถีล้ำถนนหลวงออกไปประมาณศอกเศษ จำเลยจอดรถเติมน้ำมันข้างถนน บังเอิญมีรถยนต์คันหนึ่งแล่นสวนมา จำเลยจึงหักรถเข้าข้างถนนมิฉะนั้นจะโดนกัน ล้อหลังจึงทับกระจบแตก โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าถนนหลวงไม่ใช่สถานที่สำหรับตากวางสิ่งของ และจำเลยได้หลีกอันตรายซึ่งจะมีมาข้างหน้าโดยกระทันหันจำเลยไม่ควรรับผิด จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม
