คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับประกันภัยรถยนต์ของนางกิมกี่ไว้ นางกิมกี่เช่าซื้อรถยนต์คันนี้มาจากห้างหุ้นส่วนจำกัดแสงฟ้า นางกิมกี่นำรถยนต์ไปล้างอัดฉีดที่ปั๊มน้ำมันของจำเลย แล้วรถยนต์หายไปในระหว่างที่อยู่ในความครอบครองของจำเลย โจทก์ต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ผู้เอาประกันภัยจึงรับช่วงสิทธิไล่เบี้ยเอาค่าเสียหายจากจำเลย ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยให้โจทก์จำเลยให้การว่า ตามกรมธรรม์ประกันภัยมีชื่อห้างหุ้นส่วนจำกัดแสงฟ้าเป็นผู้เอาประกันภัย นางกิมกี่ไม่ใช่เจ้าของรถ ไม่มีสิทธิเอาประกันภัยไว้แก่โจทก์ จำเลยไม่เคยทำรถยนต์คันนี้หาย โจทก์ไม่มีหน้าที่จะจ่ายเงินให้นางกิมกี่ซึ่งไม่ใช่ผู้เอาประกันภัยหรือผู้รับประโยชน์ ถึงแม้จ่ายไปจริงก็ถือไม่ได้ว่าจ่ายให้แก่ผู้เอาประกันภัย จึงไม่ก่อให้เกิดการรับช่วงสิทธิที่จะไล่เบี้ยเอาจากจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่านางกิมกี่ไม่ใช่ผู้เอาประกันภัย โจทก์ไม่มีหน้าที่ใช้เงินค่าสินไหมทดแทนให้นางกิมกี่เพราะไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกันโจทก์ไม่อาจเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยที่จะฟ้องจำเลยทั้งสองให้รับผิดได้นั้น เห็นว่าแม้สัญญาประกันภัยรถยนต์คันพิพาทจะได้กระทำในนามห้างหุ้นส่วนจำกัดแสงฟ้าก็ตามแต่นางกิมกี่เป็นผู้เช่าซื้อรถยนต์คันนี้และได้ชำระค่าเช่าซื้อครบถ้วนแล้วก่อนที่สัญญาประกันภัยสิ้นสุดลง กรรมสิทธิ์ในรถยนต์คันพิพาทจึงโอนจากห้างหุ้นส่วนจำกัดแสงฟ้า ผู้เอาประกันภัยมาเป็นของนางกิมกี่ตามสัญญาเช่าซื้อแล้ว และการที่โจทก์ผู้รับประกันภัยยอมตกลงชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้นางกิมกี่ตามสัญญาประนีประนอมยอมความเช่นนี้ จึงเป็นการที่โจทก์ยอมรับว่าสิทธิอันมีอยู่ตามสัญญาประกันภัยนั้นได้โอนตามไปยังนางกิมกี่ผู้รับโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์คันที่เอาประกันภัยนั้นแล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 875 วรรคสอง และเมื่อรถหายเพราะการกระทำของจำเลย โจทก์ผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้นางกิมกี่ไปแล้ว โจทก์ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของนางกิมกี่ผู้เอาประกันภัยที่จะฟ้องจำเลยให้รับผิดได้พิพากษายืน
