คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องมีใจความว่าระวางเดือนมีนาคม พ.ศ.๒๔๗๔ จำเลยผู้ช่วยสรรพากรจังหวัดสมุทปราการได้รับเงินมัดจำในการประมูลจับสัตว์น้ำจาก ล.ไว้เป็นจำนวนเงิน ๒๔๐ บาท แล้วจำเลยบังอาจยักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัวขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๓๑-๑๓๒ ฯลฯ ศาลเดิมพิพากษาให้จำคุกจำเลย ๑ ปีตามมาตรา ๑๓๑
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า(๑) ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม (๒) โจทก์ฟ้องว่าเงิน ๒๔๐ บาทเป็นค่ามัดจำพิจารณาได้ความว่าเป็นเงินงวดผิดไปจากฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้ความพอเป็นฟ้องตามกฎหมายแล้ว ไม่จำต้องบรรยายละเอียดว่าเป็นค่าอากรเท่าใด ผูกขาดจับสัตนว์น้ำตำบลใด ข้อเหล่านี้ถ้าต้องการทราบก็ซักถามพะยานในเวลาพิจารณาได้ ส่วนตามข้อ (๒) นั้นเห็นว่าข้อเท็จจริงในเรื่องนี้จะเรียกได้ว่าเป็นเงินค่ามัดจำหรือเงินงวดก็ตามไม่เป็นข้อสำคัญ
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
