คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีสมุดภาพไว้ในครอบครองและนำออกแสดงโดยเปิดเผยต่อสาธารณะชน เพื่อจำหน่ายซึ่งสมุดภาพเหล่านั้น เป็นภาพเปลือยกาย เห็นของลับและถัน อันเป็นของลามกอนาจาร ขอให้ลงโทษและริบของกลาง จำเลยรับสารภาพ โจทก์ส่งของกลางประกอบคดีแล้วแถลงไม่สืบพะยาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าภาพของกลางไม่เป็นภาพลามกอนาจาร พิพากษายกฟ้องคืนของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า การตีความหมายของคำว่า ลามกอนาจารตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๐ หรือตาม พ.ร.บ.ปราบการทำให้แพ่หลาย และการค้าวัตถุอันลามก พ.ศ. ๒๔๗๑ นั้น ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชอบแล้ว สมุดภาพของกลางไม่มีลักษณะอันลามกอนาจาร
Result
พิพากษายืน.
