เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์เปนบุตร์ พ. จำเลยเปนภรรยาระหว่างอยู่กินกับ-ภรรยา พ.ซื้อที่ดินแปลงหนึ่งเพื่อยกให้โจทก์ และได้มอบโฉนดให้โจทก์เก็บรักษาไว้ และโจทก์ได้ปกครองตลอดมาตั้งแต่ พ.มีชีวิตและจนตายแล้ว ๒ ปี แต่ในโฉนดนั้นมีชื่อ พ.คนเดียว เมื่อ พ.ตายจำเลยได้เอาทรัพย์ของ พ.ไปมากมายแล้ว ครั้นโจทก์ไปขอโอนโฉนดใส่ชื่อโจทก์ จำเลยคัดค้านอ้างว่าเปนสินสมรสควรได้แบ่ง โจทก์จึงฟ้องขอให้ห้าม ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าฎีกาที่ ๙๗๘/๖๖ เปนเรื่องภรรยาฟ้องขอแบ่งสินสมรส แต่เรื่องนี้โจทก์ร้องขอให้ห้าม และจำเลยได้ทรัพย์มฤดกส่วนมาก เมื่อจะเรียกที่ดินก็ควรเรียกเสียภายใน ๑ ปี เพราะโจทก์จะได้มีโอกาศได้รับส่วนแบ่งอื่นอีก และจำเลยไม่ได้ทำบัญชีแสดงว่าทรัพย์สมบัติของผู้ตายนั้นจัดเปนสินสมรสเท่าใด แลจำเลยไม่สามารถสืบได้ว่ามีสิทธิอย่างไรในที่นี้อันจะควรเปนสินสมรส จึงตัดสินให้โจทก์ชนะ
