Supreme Court judgments

เข้าไปในร้านแล้วเอาทรัพย์ใส่กระเป๋าเวลาเขาเหลียวไปทางอื่นพอเขาเห็นร้องขึ้นก็หนีไปดังนี้ ไม่เป็นวิ่งราวเพราะไม่มีกิริยาฉกฉวย ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาจะเป็นผิดฐานลักทรัพย์หรือวิ่งราวทรัพย์ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

ฟ้องระบุว่าของหายโดยถูกคนร้ายลัก ต่อมาของนั้นตกหยู่ที่จำเลยโดยจำเลยรับไว้จากคนร้ายโดยรู้ว่าเปนของร้ายหรือมิฉะนั้นก็เก็บตกได้แล้วยักยอก ขอไห้ลงโทสตามมาตรา 318, 321. ดังนี้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม.

กล่าวคำว่า เขาว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนผู้ร้ายดังนั้น เปนการหมิ่นประมาทเขาตามมาตรา 282. กล่าวคำหมิ่นประมาทเขาไนเวลาที่นายอำเพอเปรียบเทียบความแพ่งนั้น ไม่ได้รับยกเว้นโทสตาม ม283, และ 285 เพราะอำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผ …

ฟ้องจำเลยถานมีมูลฝิ่นและขอไห้ริบมูลฝิ่น ได้ความว่าเปนมูลฝิ่นที่หยู่ไนความครอบครองของผู้อื่นซึ่งได้รับอนุญาตไห้ตั้งร้านจำหน่ายฝิ่นและนำออกนอกร้านจำหน่ายดังนี้ สาลจะสั่งริบมูลฝิ่นไม่ได้ เพราะเจ้าของอาดมีข้อแก้ตัวได้.

ที่ดินจำนองถูกสาลยึดและซาบทอดตลาดไปโดยผู้รับจำนองไม่ได้เกี่ยวข้องร้องขอหย่างได การจำนองก็คงติดไปกับทรัพย์ การไม่ร้องขอตามวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา 289 ไม่สบ+สิทธิจำนอง ไนกรนีเช่นนี้แม่สาลและผู้ซื้อไม่รู้ว่ามีการจำนองโดยสำเนาโฉนดที่ …

มีเหตุให้เข้าใจว่าเจ้าทุกข์ขนกระเบื้องของวัดไป จึงไปร้องต่อพระภิกษุอีกองค์หนึ่งขอให้ไต่สวน ดังนี้ได้รับยกเว้นโทษสถานหมิ่นประมาทตามมาตรา 283 การป้องกันประโยชน์อันชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 283(1) นั้นอาจเป็นประโยชน์ของผู้อื่นก็ได้

โจทผู้ชนะความจะยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้เพื่อขายทอดตลาดไม่ได้เพราะกัมสิทธิตกหยู่แก่ผู้รับซื้อฝาก ไม่ไช่ตกหยู่แก่จำเลย ไนกรนีที่โจทยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้จำเลยร้องคัดค้านได้ โดยถือว่าเปนผู้มีส่วนได้เสียตามวิธีพิจารนาความแพ่งม …

ไนคดีที่มีข้อโต้เถียงระหว่างคู่ความพลายข้อ สาลชั้นต้นตัดประเด็นข้ออื่น ๆ หมดลงเหลือประเด็นข้อเดียวที่ทำการพิจารนาและประเด็นที่ถูกตัดเสียนั้นคู่ความมิได้โต้เถียงแย้งคำสั่งสาลชั้นต้นไว้ แต่กลับอุธรน์ไปประเด็นข้อเดียวที่สาลชั้นต้นพิจ …

สมบกันไปหลอกลวงขอยืมทองคำจากเจ้าทรัพย์มาทำพิธีเสกเป่ายาต่อหน้าเจ้าทรัพย์แล้วเอาทองคำนั้นไปเสีย ไม่เปนผิดถานฉ้อโกง เพราะไม่ถือว่ามีการส่งมอบทรัพย์ไห้ไป

ไนคดีที่จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.เงินตราไนภาวะฉุกเฉิน พ.ส.2485 ม.5 นั้น สาลจะริบเงินเหรียนของกลางตามกดหมายลักสนะอาญา ม.27 (1) ไม่ได้ อ้างดีกาที่ 526/2486 อธิบายความหมายอันต่างกันระหว่างมาตรา 27 (1) กับมาตรา 28.

ธนบัตรต่างประเทศของกลางที่จำเลยซื้อมาเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น ไม่ใช่เป็นสิ่งต้องริบตามกฎหมาย ดุลพินิจของศาลในเรื่องของกลางว่าเป็นของควรริบตามมาตรา27 ข้อ 2 หรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง

ประกาสกะซวงการคลังว่าด้วยการนำเงินตราต่างประเทสเข้ามาไนราชอานาจักรฉบับวันที่ 24 มกราคม 2485 ไนคดีที่โจทฟ้องว่าจำเลยเปนผู้นำเงินตราต่างประเทสเข้ามาไนราชอานาจักรไทยโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยไห้การรับสารภาพตามฟ้อง ไม่มีการสืบพยานกันนั้ …

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยตัดรั้วเข้าไปโดยเจตนาลักทรัพย์แต่ลักทรัพย์ไม่สำเร็จ แม้ไม่ระบุว่าจะลักทรัพย์อะไรก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

ศาลให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ แต่ไม่ได้ให้เพิกถอนนิติกรรมซึ่งโอนระหว่างจำเลยและผู้ร้อง ผู้ร้องก็ขอให้ถอนการยึดไม่ได้เพราะคำร้องขอขัดทรัพย์ถูกยกไปแล้ว

+คดีที่จำเลยขายยาอันตรายผิด พระราชบัญญัติควบคุมการขายยา 2479 นั้น ยาอันตรายของกลาง+สิ่งที่ควนริบ

มีสุรารัฐบาลไว้ในครอบครองเกินกว่า 5 ลิตร แม้แสดงไม่ได้ว่าซื้อมาจากผู้ควรขาย ก็ไม่มีความผิดอ้างฎีกาที่854/2486

ไม้ของบริษัทไม้ไทยได้ลอยเข้าทุ่งเข้าป่าเมื่อคราวน้ำท่วมจำเลยเก็บได้แล้วเอาไปเลื่อยโดยเจตนาทุจริต ย่อมมีความผิดฐานลักทรัพย์เพราะไม้ของบริษัทที่ไหลลอยเช่นนี้ต้องถือว่าไม้นั้นยังอยู่ในความครอบครองของบริษัทโดยปริยาย

รับจ้างเขียนคำร้องทุกข์โดยรู้อยู่ว่าเป็นความไม่จริง และเป็นการหมิ่นประมาทผู้อื่นนั้น ย่อมมีความผิดฐานสมคบกันหมิ่นประมาท

ผู้จัดการบริษัททำบันทึกเสนอรองประธานกรรมการบริษัทขอตั้งผู้รักษาเงินอีกคนหนึ่งต่างหากจากสมุห์บัญชี โดยกล่าวว่าสมุห์บัญชีเป็นคนไม่สามารถเพราะไม่เต็มเต็งไม่มีภูมิรู้ทางบัญชี ไม่เอาใจใส่ต่อคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี ชอบทะเลาะกับพนักงานของ …

ที่ดินอันเปนที่รกร้างว่างเปล่าแม้จะถูกยึดมาขายทอดตลาดตามคำสั่งสาลก็ไม่ทำไห้กลายประเภทเปนหย่างอื่น ผู้รับซื้อทอดตลาดไม่มีสิทธิ์หวงห้ามมิไห้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครอง