การที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์รับฟังพยานบอกเล่าคำเบิกความของพนักงานสอบสวนมาเป็นพยานหลักฐานในการลงโทษจำเลยได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218
Supreme Court judgments
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
โต้แย้งคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ว่าคลาดเคลื่อนฝ่าฝืนหลักฐานในสำนวน เป็นการโต้เถียงว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงไม่ถูกต้อง เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตร …
จำเลยฎีกาปัญหาอำนาจฟ้องของโจทก์ซึ่งเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัย เพราะศาลชั้นต้นมิได้กำหนดเป็นประเด็นไว้ในการชี้สองสถาน เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความ …
ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา โจทก์จึงอุทธรณ์คำสั่ง เมื่อศาลฎีกาอนุญาตให้โจทก์ถอนคำร้องอุทธรณ์คำสั่งแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องพิจารณาคำร้องนี้
ฎีกาว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมเพราะโจทก์มิได้บรรยายว่าออกเช็คเพื่อชำระหนี้ค่าอะไรนั้น โจทก์มีสิทธินำสืบรายละเอียดได้ในชั้นพิจารณา จึงมิใช่เป็นปัญหาข้อกฎหมายข้อสาระสำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยส่วนข้อฎีกาว่าจำเลยออกเช็คโดยถูกบีบให้ออกแท …
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสามร่วมกันปิดกั้นทางสาธารณะ ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา360ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยฟังว่าที่พิพาทเป็นทางสาธารณะจริง แต่การปิดกั้นของจำเลยไม่ทำใ …
เมื่อจำเลยตกเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาคดีถึงที่สุดแล้วจึงไม่มีกรณีที่จะต้องทุเลาการบังคับอีก จำเลยขอทุเลาการบังคับไม่ได้
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ที่ดินตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องผู้ร้อง ดังนี้คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์มิได้บังคับให้ผู้ร้องโอนที่ดินพิพาทให้แก่ผู้คัดค้าน ฉะนั้นจึงไม่มีเหตุจำเป็นที่จะต้องขอทุเลาการบังคับ
ฎีกาโจทก์ที่ว่า พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบพอฟังว่าคดีมีมูล และที่ว่าศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยพยานหลักฐานของโจทก์เป็นทำนองชั้นพิจารณาคดี มิใช่ชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นการคลาดเคลื่อนต่อข้อกฎหมายนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างทั้ …
ที่ศาลล่างไม่เชื่อพยานโจทก์ตามอ้างหาใช่เรื่องวินิจฉัยผิดจากหลักฐานในสำนวนไม่ฎีกาของโจทก์ร่วมที่โต้เถียงในข้อนี้จึงเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง
ฎีกาว่า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 เป็นดุลพินิจของศาลที่จะพิจารณาให้ความกรุณาปราณีแก่จำเลยหรือไม่เพียงใดนั้น เป็นการฎีกาในเรื่องการใช้ดุลพินิจซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาเพียงแก้ไขเล็กน้อยจึงต้องห้ามฎีกาตาม ปร …
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ โดยฟังว่าอุทธรณ์ของ จำเลยไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกา โต้แย้งว่าจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเกินกว่า10 วันดังนี้ ฎีกาของโจทก์ …
ฎีกาของจำเลยในข้อกฎหมายที่ว่า ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นข้อพิพาทไม่ครบนั้น จำเลยมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์จะยกขึ้นมากล่าวอ้างในชั้นฎีกาไม่ได้ ส่วนเรื่องค่าเสียหายเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความ …
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยฟังว่าโจทก์รับเช็คพิพาทตัวแทนบริษัทซินทัสชิปปิ้ง จำกัด โจทก์ไม่ได้เป็นผู้ทรงเช็คพิพาท ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ฎีกาคัดค้านว่าจำเลยออกเช็คพิพาทเป็นการชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค โดยช …
รับซื้อจักรยานยนต์ไว้จากคนร้ายต่ำกว่าราคาจริง แล้วถอดออกเป็นชิ้นส่วนเก็บไว้ในลักษณะซ่อนเร้น ฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จะฎีกาว่าซื้อรถโดยเปิดเผย ไม่ได้ปิดบังซ่อนเร้น เป็นการโต้เถียงดุลพ …
โจทก์ยื่นฎีกาพร้อมกับขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วโจทก์มีพี่น้องที่มีฐานะหลายคนคงพอกู้ยืมมาเสียค่าขึ้นศาลได้ จึงไม่ถือว่าเป็นคนยากจน ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตนั้น ศาลฎีกาเห็นด้วยจึงให้ยกคำร้อง และถ้าโจทก์ประสงค์จะฎีกาให้นำเงิน …
จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในชั้นอุทธรณ์โดยหนังสือสัญญาค้ำประกันซึ่งยังมีผลบังคับอยู่ จึงอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา โดยให้ถือสัญญาค้ำประกันเดิม
ศาลอุทธรณ์มิได้มีคำสั่ง หรือคำพิพากษาอันจะต้องบังคับคดีแก่จำเลย จึงไม่มีเหตุที่จำเลยจะต้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา
ถ้าคดีมีปัญหาเฉพาะข้อกฎหมาย ในการวินิจฉัยจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามพยานหลักฐานในสำนวน เมื่อฎีกาว่าไม้ของกลางไม่อยู่ในความครอบครองตามกฎหมาย เป็นการยกข้อเท็จจริงที่ไม่ปรากฏในสำนวนเพื่อขอให้ศาลฎีกาปรับข้อกฎหมาย จึงเป็นฎีกาไม่ชอบด้วยกฎหม …
คดีของโจทก์น่าจะมีมูลความผิดหรือไม่ซึ่งศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีไม่มีมูล ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220