มาตรา 156 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ส่วนที่ ๑ การกำหนดและการชำระค่าฤชาธรรมเนียม และการยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล
การยื่นคำร้องตามวรรคหนึ่ง ผู้ร้องอาจเสนอพยานหลักฐานไปพร้อมคำร้องและหากศาลเห็นสมควรไต่สวนพยานหลักฐานเพิ่มเติมก็ให้ดำเนินการไต่สวนโดยเร็วเท่าที่จำเป็น ทั้งนี้ ศาลจะมีคำสั่งให้งดการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีนั้นไว้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วนเป็นการชั่วคราวจนกว่าการพิจารณาสั่งคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลจะถึงที่สุดก็ได้ตามที่ศาลเห็นสมควร
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
312 คดี
ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนไต่สวนคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาและเห็นว่าพยานจำเลยที่นำสืบมาแล้วฟังได้ว่าจำเลยไม่ยากจนมีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ให้ยกคำร้อง จำเลยชอบที่จะขอให้พิจารณาคำขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาใหม่ หรือใช้สิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นภายใน 7 วัน เมื่อจำเลยเลือกยื่นคำขอให้พิจารณาคำขอนั้นใหม่เพื่ออนุญาตให้ตนนำพยานมาแสดงเพิ่มเติม จำเลยจึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลที่ไม่อนุญาตให้เลื่อนไต่สวนอีกทางหนึ่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาค…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนไต่สวนคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาและเห็นว่าพยานจำเลยที่นำสืบมาแล้วฟังได้ว่าจำเลยไม่ยากจนมีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ให้ยกคำร้อง จำเลยชอบที่จะขอให้พิจารณาคำขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาใหม่ หรือใช้สิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นภายใน 7 วัน เมื่อจำเลยเลือกยื่นคำขอให้พิจารณาคำขอนั้นใหม่เพื่ออนุญาตให้ตนนำพยานมาแสดงเพิ่มเติม จำเลยจึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลที่ไม่อนุญาตให้เลื่อนไต่สวนอีกทางหนึ่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาค…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า โจทก์ฟ้องพร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่าง คนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า โจทก์ยังพอ มีเงินเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ โจทก์มิได้ยากจนจริงจึงให้ ยกคำร้องของโจทก์ หากโจทก์ประสงค์ดำเนินต่อไป ให้นำเงิน ค่าธรรมเนียมมาเสียภายใน 15 วัน โจทก์เห็นว่า ปัจจุบันโจทก์มีอาชีพขับรถรับจ้างมีรายได้ ประจำเดือนละสองพันกว่าบาท ซึ่งเมื่อหักกับรายจ่ายแล้วโจทก์ ไม่มีเงินเหลือเลย และยังมีหนี้สินอีกมาก จนต้องนำบ้านและ ที่ดินไปจำนองกับธนาคารสงเคราะห์ ซึ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 มาตรา 17
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า โจทก์ยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 1 มิถุนายน 2536 ว่า เนื่องจากศาลฎีกาไม่อนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถา ดังนั้นจึงขอศาลได้โปรดมีคำสั่งให้โจทก์วางเงินค่าธรรมเนียมศาลโดยกำหนดระยะเวลาให้โจทก์วางต่อไป ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ไปแล้ว (อันดับ 320)จึงให้ยกคำร้องโจทก์เห็นว่า เมื่อศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับคำร้องขอ ให้พิจารณาคำขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกาใหม่ จึงทำให้โจทก์ไม่สามารถยื่นฎีกาอย่างคนอนาถาได้อีกต่อไปแล้วแต่โจทก์ก็น่าจะมี…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156 วรรคท้าย ประกอบกับฎีกาของจำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่งของศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสองเห็นว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดนั้นต้องเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่ศาลชั้นต้น อนุญาตให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมบางส่วนหรือยกคำร้องขออนาถากรณีที่ไต่สวนคำร้องแล้วเห็นว่าไม่ยากจนเท่านั้น ไม่รวมถึงกรณีที่ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องเพราะไม…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 249
ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156 วรรคท้าย ประกอบกับฎีกาของจำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่ง ของศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสองเห็นว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดนั้นต้องเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่ศาลชั้นต้น อนุญาตให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมบางส่วนหรือยกคำร้องขออนาถา กรณีที่ไต่สวนคำร้องแล้วเห็นว่าไม่ยากจนเท่านั้น ไม่รวมถึงกรณี ที่ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องเพรา…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดี อย่างคนอนาถา พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการวางเงิน ค่าธรรมเนียมศาล ศาลภาษีอากรกลางสั่งว่าศาลสั่งยกคำร้องขอฟ้องคดี อย่างคนอนาถา โจทก์ต้องอุทธรณ์ภายใน 7 วัน ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายโจทก์ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนดดังกล่าวจึงไม่รับอุทธรณ์ และสั่งคำร้องว่า ศาลสั่งไม่รับอุทธรณ์แล้ว ไม่อนุญาต ให้ยกคำร้องโจทก์เห็นว่า คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถานั้นเป็นคำสั่ง…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 มาตรา 17
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยที่ 1ฎีกาอย่างคนอนาถาได้โดยยกเว้นค่าฤชาธรรมเนียมให้แก่จำเลยที่ 1 กึ่งหนึ่ง ให้จำเลยที่ 1 นำค่าขึ้นศาลฎีกาในส่วนที่ไม่ได้ รับยกเว้นมาวางศาลภายใน 15 วันนับแต่วันนี้ มิฉะนั้นจะมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เห็นว่า กิจการโรงแรมของจำเลยที่ 1 เป็นกิจการ ขนาดเล็กและในปัจจุบันต้องประสบภาวะขาดทุนอย่างหนักรายได้ที่ได้รับก็นำมาใช้จ่ายในกิจการโรงแรมจำเลยที่…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า เนื่องจากศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นคำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ถึงที่สุด คดีต้องห้ามฎีกาคำสั่ง จึงไม่รับฎีกาคำสั่งจำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดี อย่างคนอนาถา ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืน จำเลยย่อมฎีกาต่อศาลฎีกาได้ ไม่เป็นการต้องห้ามตามกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาคำสั่งของจำเลยและอนุญาต ให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถาด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 105 แผ่นที่ 3)ศาล…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า คดีของจำเลยไม่มีเหตุสมควรที่จะฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถา ยกคำร้อง หากจำเลยประสงค์ จะฎีกาให้นำเงินค่าขึ้นศาลชั้นฎีกามาวางศาลภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันนี้ มิฉะนั้นถือว่าจำเลยไม่ติดใจที่จะยื่นฎีกา จำเลยเห็นว่า คดีนี้เป็นคดีเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ฎีกาของจำเลยจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและฎีกาของจำเลยมีมูลและมีเหตุผลสมควรที่จะชนะคดีได้โปรดม…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า ไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกา ยกคำร้อง หากจำเลยประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปให้จำเลย นำค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายใน 7 วันจำเลยเห็นว่า จำเลยเป็นคนยากจนและคดีมีเหตุสมควรที่จะฎีกา เนื่องจากจำเลยได้ต่อสู้คดีโจทก์ทั้งในปัญหาข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคำสั่งศาลที่สั่งว่าจำเลยจงใจ ขาดนัดยื่นคำให้การซึ่งเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาด้วยหมายเหตุ โ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาและ ต่อมาได้ยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกาและใน ชั้นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า ไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา เนื่องจากศาลได้มีคำสั่งในคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งให้จำเลยนำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวาง ศาลภายในกำหนดและจำเลยได้ขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียม ครบกำหนดแล้วจำเลยก็มิได้วางเงินดังกล่าวต่อศาล กรณีถือได้ว่า จำเลยทิ้งอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา จึงให้จำหน่ายอุ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา และต่อมาได้ยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ในชั้นฎีกาและในชั้นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ศาลชั้นต้น สั่งคำร้องว่า ไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา เนื่องจากศาลได้มีคำสั่งในคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ให้จำเลยนำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาล ภายในกำหนดและจำเลยได้ขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียม ครบกำหนดแล้วจำเลยก็มิได้วางเงินดังกล่าวต่อศาล กรณีถือได้ว่าจำเลยทิ้งอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา จึงให้จำหน่ายอุ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ไม่เสียค่าขึ้นศาล จึงไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า โจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลที่ไม่รับคำร้องขอพิจารณาคำขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาใหม่ เป็นการ ใช้สิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคสี่ เท่ากับการดำเนินการพิจารณาการยื่นคำขอดำเนินคดี อย่างคนอนาถาของโจทก์ยังไม่สิ้นสุด ดังนั้นการขอดำเนินคดี อย่างคนอนาถาของโจทก์จึงอยู่ในระหว่างการพิจารณา การสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์น่าจะสั่งเมื่อมีการพิจารณาอุทธรณ์ ของโจ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ความว่า โจทก์ยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำขอดำเนิน คดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกาใหม่ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ใช้สิทธิอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่าง คนอนาถาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคห้า แล้ว โจทก์จึงไม่อาจร้องขอให้ศาล พิจารณาคำขอใหม่ได้อีกจึงให้ยกคำร้องโจทก์เห็นว่า การที่โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาเลยกำหนดระยะเวลาเท่ากับโจทก์สละสิทธิในการอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวตามมาตรา 156 วรรคห้า แล้ว โจทก์จึงมีสิ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
