Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2008/2497

พ.ศ. 2497 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

จำเลยเห็นพี่ชายของนายจ้างกำลังถูกทำร้าย จึงใช้ปืนยิงไปกระสุนปืนไปถูกผู้ตายเข้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันแต่เกินกว่าเหตุ เพราะผู้ที่ถูกทำร้ายเป็นเพียงแต่ถูกขว้างและตีเท่านั้น

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 50 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 44 ป.อ. มาตรา 50 ป.อ. มาตรา 49

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองบังอาจสมคบกันใช้อาวุธปืนยิงพลทหารชิดเสนีวงศ์ตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยกระทำโดยป้องกันเกินกว่าเหตุ พิพากษาให้จำคุกคนละ 5 ปี ตามกฎหมายอาญา มาตรา 249, 53 นายลิ้มจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนลดให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 3 ปี 4 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่ากระสุนปืนที่นายลิ้มจำเลยยิงได้ถูกผู้ตายพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าขณะที่จำเลยทั้งสองเดินกลับบ้านจากไปดูหนังตะลุงเวลากลางคืน ได้ยินเสียงท้าทายกันจำเลยทั้งสองได้ไปทางเสียงนั้น นายเชื้อจำเลยพูดว่าเสียงใครตีนายชิต นายชิตนี้เป็นพี่นายเชื้อจำเลย นายลิ้มจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างนายเชื้อจำเลยเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังทำร้ายนายชิตจึงยิงปืนไปเพื่อป้องกันนายชิดเป็นเหตุให้กระสุนปืนถูกพลทหารชิดตาย เห็นว่าการกระทำของนายลิ้มจำเลยเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ เพราะนายชิดถูกคนร้ายขว้างและตีเท่านั้น ส่วนนายเชื้อจำเลยพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นคนบอกให้นายลิ้มจำเลยยิง

ผลคำพิพากษา

จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายลิ้มจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ทรงนิติกรณ์ · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · ชวน สิงหลกะ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2074/2499

ผู้ตายถือปืนวิ่งไล่ติดตามจำเลยมาในลักษณะอาการซึ่งจำเลยเข้าใจว่าเป็นคนร้าย จนได้ร้องบอกกล่าวว่าคนร้ายไล่ยิงตนเช่นนี้ ย่อมทำให้จำเลยคิดเห็นไปว่าผู้ตายมีเจตนาจะฆ่าจำเลยมาแต่แรกแล้ว เมื่อจำเลยหนีหลบไปแล้ว…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1958/2499

ผู้ตายเป็นคนมุทะลุดุร้ายเคยทุบตีรังแกจำเลยเสมอ ตอนหัวค่ำของวันเกิดเหตุผู้ตายเอาไม้คานตีจำเลยโดยจำเลยไม่ได้ต่อสู้มีรอยฟกช้ำหลายแห่ง จำเลยวิ่งหนีไป ผู้ตายวิ่งตามไปขู่ว่าไม่กลับจะต้องตายจำเลยกลัวก็ยอมกลั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1842/2499

ได้ความว่าผู้ตายเป็นผู้ก่อเหตุทำร้ายร่างกายบิดาจำเลย จำเลยเข้าห้ามโดยไม่มีอาวุธติดตัว ผู้ตายตามไปจะทำร้ายจำเลย จนจำเลยถอยหนีไปจนมุมไม่มีทางหนีไปอีกแล้วพอดีจำเลยพบมีดวางอยู่ จึงเอามีดกวัดแกว่งและร้องห้…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1074/2499

ผู้ตายใช้มีดแทงผู้ใหญ่บ้าน ผู้ใหญ่บ้านร้องให้ช่วย จำเลยที่ 1 จึงใช้ไม้ตี 1 ทีและจำเลยที่ 2 ใช้ปืนยิง 1 นัดพร้อมๆ กันทั้งสองคนเมื่อข้อเท็จจริงได้ความตามพยานโจทก์ว่าผู้ตายใช้มีดโถมเข้าแทงผู้ใหญ่บ้านๆ หล…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1442/2498

ผู้ตายห้อยโหนลงมาจากหน้าต่างเรือนของจำเลยในเวลาดึกดื่น (ผู้ตายกับพี่สาวจำเลยผูกสมัครรักใคร่กัน) ทั้งเป็นเวลาเดือนมืดและได้ลงมายืนประจันหน้ากับจำเลย พฤติการณ์เช่นนี้ย่อมทำให้จำเลยเข้าใจว่าผู้ที่ยืนอยู่…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้