Section 156 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ส่วนที่ ๑ การกำหนดและการชำระค่าฤชาธรรมเนียม และการยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล
การยื่นคำร้องตามวรรคหนึ่ง ผู้ร้องอาจเสนอพยานหลักฐานไปพร้อมคำร้องและหากศาลเห็นสมควรไต่สวนพยานหลักฐานเพิ่มเติมก็ให้ดำเนินการไต่สวนโดยเร็วเท่าที่จำเป็น ทั้งนี้ ศาลจะมีคำสั่งให้งดการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีนั้นไว้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วนเป็นการชั่วคราวจนกว่าการพิจารณาสั่งคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลจะถึงที่สุดก็ได้ตามที่ศาลเห็นสมควร
Sections citing this section
Related Supreme Court judgments
312 cases
เดิมจำเลยยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถา จำเลยแถลงในวันนัดไต่สวนว่า พยานมาไม่ครบและว่าเพื่อไม่ให้ยุ่งยาก จำเลยขอขยายอายุอุทธรณ์ไป 15 วัน เพื่อนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระศาลอนุญาต เช่นนี้ มีผลเสมอด้วยจำเลยขอถอนคำร้องขออนาถาเสียแล้ว ต่อมาเมื่อครบกำหนดดังกล่าว จำเลยจะมาแถลงว่าหาเงินค่าธรรมเนียมไม่ได้ ขอให้ศาลไต่สวนคำร้องขอใหม่ และขอขยายอายุอุทธรณ์ (เมื่อขาดอายุอุทธรณ์แล้ว) อีกหาได้ไม่
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 23
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.พ.พ. มาตรา 8
คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยกคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถา ยืนตามศาลชั้นต้นนั้น เป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ศาลยกคำขอฎีกาอย่างคนอนาถาผู้ฎีการ้องต่อศาลฎีกา คำร้องที่ต้องปิดแสตมป์ค่าธรรมเนียม
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
คำร้องขอผัดการสาบานตนของคู่ความฝ่ายที่ยื่นประกอบคำร้องขอว่าความอย่างคนอนาถานั้น ต้องเสียค่าธรรมเนียมเมื่อปรากฏในชั้นศาลอุทธรณ์ว่า คำร้องนี้ไม่ได้เสียค่าธรรมเนียม โดยคู่ความฝ่ายที่ยื่นมิได้ขัดขืนไม่ยอมเสียแล้ว ศาลอุทธรณ์ก็ชอบที่จะสั่งให้ศาลชั้นต้นปฏิบัติในเรื่องค่าธรรมเนียมให้ถูกต้องเสียก่อนที่จะสั่งยกคำร้อง โดยไม่ยอมรับวินิจฉัยให้เสียเลย
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 18
ป.วิ.พ. มาตรา 23
ป.วิ.พ. มาตรา 149
ป.วิ.พ. มาตรา 156
โจทก์ขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถาศาลไม่อนุญาตสั่งให้โจทก์นำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระ แม้โจทก์จะไม่นำเงินมาชำระภายในกำหนด ต่อมาภายหลังโจทก์ก็ยังมีสิทธิที่จะนำคดีมาฟ้องร้องได้ภายในกำหนดอายุความการที่กรมรถไฟใช้รถจักรเก่าจูงลากรถจนเป็นเหตุให้เกิดไฟไหม้เสมอๆ โดยมิได้ป้องกันแต่อย่างใดนั้น กรมรถไฟจะอ้างความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติจัดการวางรถไฟและทางหลวง พ.ศ.2464มาตรา 48 ไม่ได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 176
ป.วิ.พ. มาตรา 156
พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟและทางหลวง พ.ศ.2464 มาตรา 48
ตัวความต้องขัง จึงให้คนอื่นมายื่นฎีกาอย่างอนาถา ศาลควรเบิกตัวความมาสาบานและไต่สวนต่อไป จะสั่งไม่รับคำร้องและฎีกานั้นไม่ชอบ คำสั่งศาลชั้นต้นเช่นนี้ไม่เป็นที่สุด ตัวความร้องต่อศาลฎีกาได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 223
ป.วิ.พ. มาตรา 247
เมื่อศาลสั่งยกคำร้องขอว่าความอย่างคนอนาถาของ-ผู้อุทธรณ์ โดยมิได้สั่งขยายระยะเวลาให้ไว้ดังที่บัญญัติไว้ใน มาตรา 23 แล้ว ผู้อุทธรณ์จะขอให้ศาลขยายระยะให้อีก เพื่อจะนำเงินค่าธรรมเนียมมาวางหลังจากขาดอายุความ แล้ว ไม่ได้./
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 149
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 229.
เมื่อศาลสั่งยกคำร้องขอว่าความอย่างคนอนาถาของผู้อุทธรณ์โดยมิได้สั่งขยายระยะเวลาให้ไว้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา23 แล้วผู้อุทธรณ์จะขอให้ศาลขยายระยะให้อีก เพื่อจะนำเงินค่าธรรมเนียมมาวางหลังจากขาดอายุความแล้ว ไม่ได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 149
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 229
ศาลไต่สวนแล้วมีคำสั่งเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2493 ว่า จำเลยไม่ใช่คนอนาถาให้ยกคำร้องถ้าประสงค์จะอุทธรณ์ ก็ให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมมาวางภายใน 3 วันนับแต่วันนี้ ดังนี้ จำเลยย่อมมีสิทธินำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลในวันที่ 1 กรกฎาคม 2493 ได้เพราะประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 158 มิให้นับวันแรกแห่งระยะเวลารวมคำนวณเข้าด้วย
Read full text
Sections also considered:
ป.พ.พ. มาตรา 158
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
คู่ความยื่นอุธรน์ต่อสาลพายไนกำหนดอายุความอุธรน์หนึ่งเดือน พร้อมด้วยยื่นคำร้องขอว่าความหย่างคนอนาถา หลังนั้น 7 วันก็ขอเสียค่าทำเนียมและวางเงินค่าทำเนียมที่ต้องไช้ตามคำพิพากสาสาลชั้นต้น เช่นนี้ สาลสั่งรับอุธรน์นั้นไว้พิจารนาได้ แม้วันเสียค่าทำเนียมและวางเงินค่าทำเนียมดังกล่าวแล้วจะเกินอายุความอุธรน์หนึ่งเดือนก็ตาม
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 159
ป.วิ.พ. มาตรา 229
คู่ความยื่นอุธรน์ต่อสาลพายไนกำหนดอายุความอุธรน์หนึ่งเดือน พร้อมด้วยยื่นคำร้องขอว่าความหย่างคนอนาถา หลังนั้น 7 วันก็ขอเสียค่าทำเนียมและวางเงินค่าทำเนียมที่ต้องไช้ตามคำพิพากสาสาลชั้นต้น เช่นนี้ สาลสั่งรับอุธรน์นั้นไว้พิจารนาได้ แม้วันเสียค่าทำเนียมและวางเงินค่าทำเนียมดังกล่าวแล้วจะเกินอายุความอุธรน์หนึ่งเดือนก็ตาม
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 159
ป.วิ.พ. มาตรา 229
แม้ผู้ฎีกาจะได้รับอนุญาตให้ว่าความอย่างคนอนาถาในศาลชั้นต้นในชั้นฎีกาก็ต้องเสียค่าธรรมเนียมฎีกาหรือต้องขอว่าความอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นรับฎีกาโดยผู้ฎีกามิได้เสียค่าธรรมเนียมและมิได้ขอว่าความอย่างคนอนาถา ศาลฎีกาให้คืนไปจัดการให้ถูกต้องผู้ฎีกาจะขอฎีกาอย่างคนอนาถาเมื่อพ้นอายุความฎีกาไม่ได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 18
ป.วิ.พ. มาตรา 23
Does this section affect your situation?
Request a Consultation
A lawyer can review the facts and explain the options that fit your situation
Text for research only. The authoritative text is the one published in the Royal Gazette. · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
