Section 232 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ลักษณะ ๑ อุทธรณ์
Sections citing this section
Related Supreme Court judgments
59 cases
จำเลยฎีกาปัญหาอำนาจฟ้องของโจทก์ซึ่งเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัย เพราะศาลชั้นต้นมิได้กำหนดเป็นประเด็นไว้ในการชี้สองสถาน เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่ต้องห้าม ให้รับฎีกาจำเลยในข้อนี้ ส่วนฎีกาข้อ 2 นั้นแม้จะมีข้อกฎหมายรวมอยู่ด้วยแต่เป็นข้อกฎหมายที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัย ถือได้ว่าเป็นข้อที่ยังไม่ได้ว่ากันมาแล้วในชั้นอุทธรณ์ จึงไม่รับ…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 27
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.วิ.พ. มาตรา 249
โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยไม่พิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อนหาได้ไม่โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า เด็กหญิงแสงอรุณ เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จดทะเบียนรับรองว่าเป็นบุตรและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์และผู้ร้องสอดฎีกา และแถลงขอถอนคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถากับขอให้ศาลขยายเวลาวางเงินค่า…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 23
ป.วิ.พ. มาตรา 149
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยหากจำเลยยังติดใจอุทธรณ์ให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 15 วัน จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาใหม่ และขอให้ศาลสั่งรอการนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระจนกว่าจะได้ไต่สวนคำร้องใหม่แล้ว ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง และกำหนดเวลาให้นำค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 7 วัน จำเลยอุทธรณ์ฎีกาต่อมา ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาพิพากษายืน ดังนี้ เป็นการพิพากษายืนที่ให้ยกคำร้องของจำเลยที…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 23
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 231
ป.วิ.พ. มาตรา 232
การที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยเหตุที่ว่าผู้ลงชื่อในอุทธรณ์ศาลมิได้อนุญาตให้เป็นทนายความของจำเลยนั้น เป็นการสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 232 เมื่อจำเลยมิได้ทำอุทธรณ์ให้ถูกต้องและมายื่นใหม่ภายในอายุอุทธรณ์แต่กลับร้องขอแก้ไขความบกพร่องในอุทธรณ์ที่ศาลไม่รับเสียแล้ว เมื่อศาลชั้นต้นไม่อนุญาตจำเลยจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ตามมาตรา 234 และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นแล้ว ดังนี้ คำสั่งศาลอุทธร…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 229
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 236
คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ส่งสำเนาคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของโจทก์ให้จำเลยและนัดพร้อม เป็นคำสั่งก่อนรับฎีกาของโจทก์ ไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 174(1) เมื่อปรากฏว่าโจทก์ยังมิได้นำส่งศาลชั้นต้นมีอำนาจกำหนดเวลา ให้นำส่งได้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 174(1)หมายความเฉพาะการที่โจทก์เพิกเฉยไม่ร้องขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เพื่อให้ส่งหมายเรียกให้แก้คดีแก่จำเลยในการดำเนินกระบวนพิจารณา ในศาลชั้นต้นเท่านั้น จะนำมาใช้ในชั้น…
Read full text
Sections also considered:
ป.พ.พ. มาตรา 1655
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 173
ป.วิ.พ. มาตรา 174
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 247
คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ส่งสำเนาคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของโจทก์ให้จำเลยและนัดพร้อม เป็นคำสั่งก่อนรับฎีกาของโจทก์ ไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 174(1) เมื่อปรากฏว่าโจทก์ยังมิได้นำส่งศาลชั้นต้นมีอำนาจกำหนดเวลา ให้นำส่งได้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 174(1)หมายความเฉพาะการที่โจทก์เพิกเฉยไม่ร้องขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เพื่อให้ส่งหมายเรียกให้แก้คดีแก่จำเลยในการดำเนินกระบวนพิจารณา ในศาลชั้นต้นเท่านั้น จะนำมาใช้ในชั้น…
Read full text
Sections also considered:
ป.พ.พ. มาตรา 1655
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 173
ป.วิ.พ. มาตรา 174
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 247
การตรวจรับฎีกาเป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นเมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาแล้ว คู่ความจะยื่นคำร้องขอให้ศาลฎีกายกคำสั่งศาลชั้นต้นหาได้ไม่
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 247
จำเลยที่ 2 จงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ส่วนจำเลยที่ 1 มิได้จงใจขาดนัด กรณีเช่นนี้จะนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 (1) มาปรับเพื่อให้จำเลยที่ 2 ได้รับประโยชน์ด้วยกับจำเลยที่ 1 หาได้ไม่ คดีต้องพิจารณาใหม่โดยให้จำเลยที่ 1 มีโอกาสให้การ แต่จำเลยที่ 2 คงถือว่าขาดนัดยื่นคำให้การเช่นเดิม ต่อจากนั้นไปจำเลยที่ 2 จะได้รับประโยชน์ในชั้นพิจารณาอย่างใดหรือไม่ ก็ต้องแล้วแต่รูปคดีเป็นอีกตอนหนึ่ง คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้พิจารณาใหม่ภายหลัง…
Read full text
ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลยรือถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ดินโจทก์ ศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี ต่อมาภายหลังศาลฎีกาพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ที่ดินที่พิพาทยังว่าเปล่าอยู่เช่นนี้ย่อมถือได้ว่าสภาพแห่งหนี้ยังเปิดช่องให้ศาลบังคับคดีให้โจทก์ยอมให้จำเลยเข้ามาปลูกสร้างในที่เช่าที่พิพาทได้ ไม่ต้องฟ้องเป็นคดีใหม่. (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 10/2499)
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 231
ป.วิ.พ. มาตรา 272
เมื่อศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดในคดีล้มละลายแล้ว เจ้าหนี้ต้องไปขอรับชำระหนี้ทางเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะมาดำเนินคดีทางศาสนาหาได้ไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องไปแล้ว โจทก์จึงยื่นอุทธรณ์แต่เสียค่าธรรมเนียมไม่ครบถ้วนศาลมีคำสั่งให้โจทก์ชำระค่าธรรมเนียมให้ครบ โจทก์ชอบที่จะอุทธรณ์คำสั่งโดยทำเป็นคำร้องยื่นไปยังศาลอุทธรณ์ตาม ม. 234 หาใช่ยื่นฟ้องอุทธรณ์คำสั่งไม่ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตาม ม. 236 วรรคต้น โจทก์…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 18
ป.วิ.พ. มาตรา 229
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 236
พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 27
เมื่อศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดในคดีล้มละลายแล้ว เจ้าหนี้ต้องไปขอรับชำระหนี้ทางเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะมาดำเนินคดีทางศาสนาหาได้ไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องไปแล้ว โจทก์จึงยื่นอุทธรณ์แต่เสียค่าธรรมเนียมไม่ครบถ้วนศาลมีคำสั่งให้โจทก์ชำระค่าธรรมเนียมให้ครบ โจทก์ชอบที่จะอุทธรณ์คำสั่งโดยทำเป็นคำร้องยื่นไปยังศาลอุทธรณ์ตาม ม. 234 หาใช่ยื่นฟ้องอุทธรณ์คำสั่งไม่ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตาม ม. 236 วรรคต้น โจทก์…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 18
ป.วิ.พ. มาตรา 229
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 236
พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 27
เมื่อศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดในคดีล้มละลายแล้ว เจ้าหนี้ต้องไปขอรับชำระหนี้ทางเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะมาดำเนินคดีทางศาสนาหาได้ไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องไปแล้ว โจทก์จึงยื่นอุทธรณ์แต่เสียค่าธรรมเนียมไม่ครบถ้วนศาลมีคำสั่งให้โจทก์ชำระค่าธรรมเนียมให้ครบ โจทก์ชอบที่จะอุทธรณ์คำสั่งโดยทำเป็นคำร้องยื่นไปยังศาลอุทธรณ์ตาม ม. 234 หาใช่ยื่นฟ้องอุทธรณ์คำสั่งไม่ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตาม ม. 236 วรรคต้น โจทก์…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 18
ป.วิ.พ. มาตรา 229
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 236
พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 27
เจ้าของที่ดินทำสัญญาจะขายที่ดินแก่ผู้ซื้อคนหนึ่ง แล้วกลับไปทำสัญญาจะขายแก่ผู้ซื้ออีกคนหนึ่งอีก ผู้ซื้อทั้ง 2 ต่างเป็นโจทก์ฟ้องเจ้าของคนละสำนวน ขอให้ศาลบังคับให้เจ้าของผู้เป็นจำเลยโอนที่ดินรายเดียวกันนั้นให้แก่ตนตามสัญญา ศาลชั้นต้นได้รวมพิจารณาคดี 2 สำนวนด้วยกัน สืบพยานรวมกันมาเป็นเรื่องเดียวกัน แล้วพิพากษาให้เจ้าของโอนที่ให้แก่ผู้ซื้อคนหลัง และยกฟ้องผู้ซื้อคนแรกนั้นเสีย ผู้ซื้อคนแรกอุทธรณ์ฝ่ายเดียวศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษากลับให้จำเลยโอนที่ดินแก่ผู้…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 28
ป.วิ.พ. มาตรา 57
ป.วิ.พ. มาตรา 145
ป.วิ.พ. มาตรา 146
ป.วิ.พ. มาตรา 272
ป.วิ.พ. มาตรา 273
ป.วิ.พ. มาตรา 275
ผู้อุทธรณ์ในคดีทุกเรื่องต้องนำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งต้องใช้แก่อีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษามาวางศาล เว้นแต่ในคดีอนาถา ส่วนการพาประกันแทนเป็นเรื่องทุ+ลาการบังคับเท่านั้น
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 229
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 234
Does this section affect your situation?
Request a Consultation
A lawyer can review the facts and explain the options that fit your situation
Text for research only. The authoritative text is the one published in the Royal Gazette. · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
