พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. 2537

5 sections · Posted 26 Dec 1994

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ ยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน

Section 1 พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. ๒๕๓๗”

Section 2 พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

Section 3 ให้เปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ ดังนี้
(๑) ให้ศาลจังหวัดกบินทร์บุรี มีเขตตลอดท้องที่อำเภอกบินทร์บุรี และอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี
(๒) ให้ศาลจังหวัดอุบลราชธานี มีเขตตลอดท้องที่จังหวัดอุบลราชธานี
(๓) ให้ศาลจังหวัดอำนาจเจริญ มีเขตตลอดท้องที่จังหวัดอำนาจเจริญ

Section 4 บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอกุดข้าวปุ้น อำเภอเขมราฐ และอำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดอำนาจเจริญในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดอำนาจเจริญ

Section 5 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการจัดตั้งศาลจังหวัดสระแก้วขึ้นที่อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว โดยมีเขตตลอดท้องที่จังหวัดสระแก้ว ทำให้ท้องที่อำเภอในเขตศาลจังสระแก้วซ้ำซ้อนกับท้องที่อำเภอในเขตศาลจังหวัดกบินทร์บุรีบางส่วน

สมควรเปลี่ยนแปลงเขตศาลจังหวัดกบินทร์บุรีให้สอดคล้องกับเขตการปกครองท้องที่ของจังหวัดสระแก้วและจังหวัดปราจีนบุรี และโดยที่พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. ๒๕๓๖ ได้แยกอำเภออำนาจเจริญ อำเภอชานุมาน อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอเสนางคนิคม อำเภอหัวตะพาน และกิ่งอำเภอลืออำนาจ

ออกจากการปกครองของจังหวัดอุบลราชธานี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ ดังนั้น เพื่อให้ศาลจังหวัดอุบลราชธานีและศาลจังหวัดอำนาจเจริญ มีเขตอำนาจตลอดท้องที่ของจังหวัดนั้นตามเขตการปกครองท้องที่อันเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้