คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเรือยนต์ อ.ย. มิตรบ้านแพน ๑๐ จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ควบคุมเรือยนต์(นายท้าย) ก.ท. สุรพงษ์บริการ ๓ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ที่ ๓ เมื่อวันที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๑๓ เวลากลางวัน จำเลยที่ ๑ ขับเรือยนต์ดังกล่าวด้วยความเร็วสูง ไม่ดูทางข้างหน้าว่าจะปลอดภัยหรือไม่ เป็นเหตุให้ชนเรือยนต์ อ.ย. มิตรบ้านแพน ๑๐ ของโจทก์ จนทะลุและจมลง ผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บ โจทก์ได้รับความเสียหายค่ากู้เรือ ค่าลากจูง และซ่อมแซมเรือ เงินช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ ค่าขาดรายได้ในระหว่างซ่อมเรือและค่าเสื่อมราคาเรือ รวมค่าเสียหายทั้งสิ้น ๑๔๒,๙๐๐ บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสามชดใช้พร้อมดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสามให้การทำนองเดียวกันว่า โจทก์ไม่ใช่เจ้าของเรือยนต์ อ.ย.มิตร บ้านแพน ๑๐ จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่ลูกจ้างจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และมิได้ขับเรือยนต์โดยประมาท ค่าเสียหายไม่ถึงตามโจทก์ฟ้อง ค่าบาดเจ็บที่จ่ายแก่ผู้โดยสาร โจทก์เรียกรองไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาพิพากษากับคดีแพ่งหมายเลขดำที่ ๙๐๐๓,๙๔๓๓/๒๕๑๓ เฉพาะเกี่ยวกับคดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์เป็นเงิน ๕๑,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ให้ยกฟ้องโจทก์เกี่ยวกับจำเลยที่ ๓ โจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ ๑ที่ ๒ร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน ๗๑,๐๐๐ บาท โจทก์ จำเลยที่ ๑ที่ ๒ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเบื้องต้นว่า จำเลยเป็นฝ่ายประมาท จำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ ๑ต้องร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ส่วนปัญหาที่คู่ความฎีกา ฟังว่า โจทก์เป็นเจ้าของเรือ อ.ย.มิตรบ้านแพน ๑๐ และกำหนดค่าซ่อมเรือให้ ๕๐,๐๐๐ บาท ค่าขาดรายได้ระหว่างซ่อมเรือ วันละ ๖๐ บาท ส่วนค่าเสื่อมราคาเนื่องจากการซ่อมเรือส่วนใหญ่รื้อตัวเรือออกแล้วทำใหม่ ติดตั้งเครื่องยนต์ เครื่องไฟฟ้าใหม่แสดงว่าเป็นการซ่อมใหญ่ และเมื่อซ่อมเสร็จแล้ว ให้นายท้ายทดลองขับดู ปรากฏว่าสภาพดีกว่าเดิม จึงไม่ให้ค่าเสื่อมราคา
สำหรับค่ารักษาพยาบาลนั้นเห็นว่า เงินค่ารักษาพยาบาลที่โจทก์เรียกร้อง แม้จะฟังว่า เป็นค่าใช้จ่ายที่โจทก์ได้จ่ายไปในทางรักษาพยาบาลผู้โดยสารที่ได้รับบาดเจ็บ แต่โจทก์ก็หามีสิทธิที่จะเรียกร้องให้จำเลยชดใช้ไม่ เนื่องจากไม่มีกฎหมายให้สิทธิแก่ผู้จ่ายค่ารักษาพยาบาลเรียกร้องเอาจากผู้ทำละเมิดได้ และไม่เป็นการรับช่วงสิทธิตามกฎหมาย ทั้งกรณีไม่ใช่เรื่องที่โจทก์จะต้องรับผิดต่อผู้โดยสาร ตามความแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการรับขนคนโดยสาร ดังฎีกาของโจทก์
Result
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นต้น ให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน ๕๖,๖๐๐ บาท
