คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยลักทรัพย์ของ บ.ในการลักนี้จำเลยได้ชกต่อยและใช้มีดแทง บ.มีบาดเจ็บ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีมีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ อย่างเดียวจะลงโทษตาม ม.๒๙๙ มิได้ คงให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๘ ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดตาม ม.๒๙๙ ไม่จำต้องมีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ และ๒๙๔ ทั้งสองอย่าง เพียงแต่มีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ หรือ ๒๙๔ แต่อย่างเดียวก็ได้ ตามนัยฎีกา ที่ ๗๙๐/๒๔๗๗ ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๙ ชอบแล้วยืนตาม