คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์เป็นเจ้าหนี้ค่า อ. นาย ห.อยู่เป็นเงิน ๑๘๐ บาท โจทก์จำเลยแล ห.ตกลงกันว่าโจทก์มอบให้จำเลยเป็นผู้หักเงินค่าทนายรายนี้ไว้ให้โจทก์จากจำนวนเงินที่ ห.ได้รับจ้างทำโต๊ะเก้าอี้ส่งให้แก่จำเลยเป็นเงิน ๓๐๐ บาท เมื่อ ห. ทำโต๊ะเก้าอี้เสร็จแล้วจำเลยหักค่าจ้างที่ต้องจ่ายให้ ห.ไว้ ๑๘๐ บาทเพื่อให้แก่โจทก์ ครั้นโจทก์ทวงถามเงินรายนี้จากจำเลย ๆ ปฏิเสธไม่รู้ไม่ชี้ โจทก์หาว่าจำเลยยักยอกเงินรายนี้เอาไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย จึงฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๑๔-๓๑๙ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานยักยอกให้จำคุก ๓ เดือนตามมาตรา ๓๑๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์มอบหมายให้จำเลยหักเงินไว้นั้นอาจถือว่าจำเลยเป็นตัวแทนโจทก์ในการรับเงินจาก ห. แต่ ห.มิได้ส่งเงินให้จำเลยเพื่อชำระให้โจทก์เป็นแต่ส่งโต๊ะเก้าอี้ให้จำเลยแลยอมให้หักเงินไว้ ๑๘๐ บาท ซึ่งเป็นเงินของจำเลยเองหาใช่จำเลยได้รับไว้จาก ห.ในฐานเป็นตัวแทนโจทก์อันจะเป็นผิดฐานยักยอกในทางอาญาไม่ ทั้งเงินจำนวนนี้ก็ยังไม่เป็นกรรมสิทธิแก่โจทก์จนกว่าจะได้ส่งมอบเมื่อจำเลยปฏิเสธก็ได้ชื่อว่าผิดข้อตกลงซึ่งโจทก์ควรว่ากล่าวในทางแพ่ง รูปคดีหาเป็นผิดในอาญาไม่จึง
Result
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
