คำฟ้องและคำให้การ
เรื่อง ฉ้อโกง
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๔ สมคบกันใช้อุบายหลอกลวงนายสง่า จั่วแจ่มใสในการขายฝากนาโฉนดที่ ๑๗๖๘ โดยสมคบกันมีเจตนาทุจริตหลอกลวงนำชี้ที่นาของคนอื่นในหมู่อื่นมีราคาสูงกว่า ทำเลดีกว่า ว่าเป็นนารายจะขายฝาก เป็นเหตุให้นายสง่าหลงเชื่อว่าที่แปลงนั้นตรงกับโฉนดที่ ๑๗๖๘ จึงรับซื้อฝากไว้เป็นเงิน ๓๕,๘๐๐ บาท และส่งมอบเงินให้ไป ขอให้ลงโทษ ฯ จำเลยทั้ง ๔ ปฏิเสธ ศาลจังหวัดนครนายกฟังว่า นายสาย นายสมศักดิ์ นายเครื่อง จำเลย ๓ คนนี้ผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๓๐๔ จำคุกคนละ ๑ ปี เฉพาะนายสมศักดิ์เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบอีก ๔ เดือน เป็น ๑ ปี ๔ เดือน และให้ร่วมกันใช้เงินคืนแก่นายสง่า ๓๕,๘๐๐ บาท ส่วนนายถม จำเลยที่ ๒ คดียังเป็นที่สงสัย ให้ยกข้อหา จำเลย ๓ คนที่ต้องโทษอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๓ คนนี้ฎีกาข้อเดียวในปัญหาข้อกฎหมายว่า ผู้เสียหายได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความลงวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๔๙๘ ยอมให้นายสาย (จำเลย) ชำระเงินไถ่ถอนนาคืนในวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๔๙๘ เป็นอันว่านายสง่าตกลงยอมระงับคดีไม่ว่ากล่าวเอาโทษแก่นายสาย จำเลยกับพวก คดีอาญาความผิดส่วนตัวนี้จึงระงับไปแล้วขอให้ยกฟ้อง ต่อมานายสายจำเลยขอถอนฎีกา ศาลฎีกาอนุญาตคดียุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามสัญญาประนีประนอมที่อ้างนั้น นายสายทำยอมจะไถ่ถอนนาคืน แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายจึงร้องทุกข์ ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไป ตามสัญญายอมนั้นหากจะเป็นปัญหาว่าทำให้คดีระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับนายสายโดยเฉพาะตัวเท่านั้น ไม่พลอยไปถึงนายสมศักดิ์ นายเครื่อง จำเลย ๆ จึงไม่มีทางจะอ้างขึ้นเพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยเรื่องที่นายสายคนเดียวทำยอมใช้เงินแต่แล้วก็ยังไม่ได้ใช้นั้นได้ ฎีกานายสมศักดิ์ นายเครื่องจำเลยฟังไม่ขึ้น และปัญหาข้อเท็จจริงยุติมาแล้ว แต่ว่านายสมศักดิ์จำเลยที่ถูกเพิ่มโทษนั้น โดย พ.ร.บ.ล้างมลทิน ฯ พ.ศ. ๒๕๐๐ ให้ถือว่าไม่เคยต้องโทษคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดมาก่อน จึงให้ยกในข้อเพิ่มโทษออกเสีย โทษเดิมที่จำคุก ๑ ปี ให้คงไว้ นอกนั้นคงยืน
