คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขับรถยนต์บรรทุกเทท้าย ด้วยความประมาท โดยทราบอยู่แล้วว่า ท่อยางเบรกอ่อนล้อหน้าซ้ายมีรอยแตก น้ำมันรั่วทำให้เบรกไม่อยู่ แต่จำเลยยังขืนนำรถยนต์ดังกล่าวออกขับด้วยความเร็ว ครั้นถึงทางโค้งหน้าโรงเรียนศิลาแดง ได้มีรถจักรยานยนต์คันหนึ่งแล่นสวนทางล้ำเข้ามาในทางรถของจำเลย จำเลยขับรถยนต์หักหลบและเบรก ทำให้รถยนต์เสียหลักพลิกคว่ำเป็นเหตุให้นายคำและเด็กขายทำนอง ซึ่งนั่งมาในรถถึงแก่ความตายและบาดเจ็บสาหัสตามลำดับ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291, 300 และความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291, 300 การกระทำเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 4 ปี และลงโทษในความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ด้วย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหากระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสและถึงแก่ความตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291, 300
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าขณะเกิดเหตุเบรกล้อหน้าซ้ายของรถยนต์ที่จำเลยขับชำรุดใช้การไม่ได้เป็นข้อชำรุดบกพร่องที่พบเห็นได้ก่อนแต่จำเลยซึ่งมีหน้าที่ขับรถประจำรถคันดังกล่าวมิได้ตรวจตราซ่อมแซมให้ท่อยางเบรกอ่อนล้อหน้าซ้ายอยู่ในสภาพสมบูรณ์เสียก่อนที่จะนำรถออกแล่นแล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่จำเลยขับรถยนต์หักหลบรถจักรยานยนต์เพียงเล็กน้อยหรือหากเบรกรถใช้การได้ดี จำเลยเบรกรถเพื่อชะลอความเร็วลงบ้าง ก็ไม่น่าจะถึงกับทำให้รถพลิกคว่ำ เมื่อเบรกล้อหน้าซ้ายชำรุดใช้การไม่ได้และจำเลยเหยียบเบรกรถเมื่อประสบเหตุการณ์คับขัน จึงไม่สามารถบังคับให้รถแล่นไปตามทิศทางบนถนนได้ เป็นเหตุให้รถพลิกคว่ำตกจากถนน ถือได้ว่าจำเลยขับรถโดยประมาทและมีความผิดตามฟ้อง
Result
พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291, 300 อีกด้วย.
