คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ทำหนังสือสัญญากู้เงินโจทก์ไปโดยมีนางปวนจอมองค์ ทำสัญญาค้ำประกัน เมื่อครบกำหนดจำเลยที่ 1 ไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ต่อมาเมื่อประมาณ 3 ปีมานี้ นางปวนถึงแก่กรรม สิทธิและหน้าที่ในกองมรดกตกแก่จำเลยทั้งสี่ จึงขอให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่าโจทก์มอบเงินให้แก่จำเลยที่ 1 เพื่อจัดซื้อลำไย โดยให้ทำหนังสือสัญญากู้ไว้ จำเลยที่ 1 ได้จัดซื้อลำไยและส่งไปให้โจทก์หลายครั้งเป็นการชำระหนี้ ยังคงค้างชำระอยู่ไม่ถึงจำนวนที่โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ให้การว่า นางปวนผู้ค้ำประกันตายก่อนโจทก์ฟ้อง3 ปี สัญญาค้ำประกันจึงระงับ และโจทก์ไม่ใช้สิทธิฟ้องร้องภายใน 1 ปี
คดีขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์ตามฟ้องจำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โดยวินิจฉัยเรื่องอายุความว่า ทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าโจทก์รู้หรือควรรู้ว่านางปวนถึงแก่กรรมเมื่อใด คดียังฟังไม่ได้ว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความจำเลยทั้งสี่ฎีกา จำเลยที่ 1 ฎีกาเฉพาะข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาคงรับเฉพาะฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ซึ่งเป็นข้อกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาว่าฟ้องของโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ขาดอายุความหรือไม่นั้น ศาลฎีกาต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าโจทก์รู้หรือควรรับรู้ว่านางปวนตายเมื่อใด ตามคำฟ้องปรากฏว่านางปวนตายเมื่อประมาณ 3 ปีมานี้
โจทก์จึงมีหน้าที่นำสืบให้เห็นว่าโจทก์เพิ่งรู้ว่านางปวนตายก่อนฟ้องไม่เกิน 1 ปี เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าไม่ปรากฏว่าโจทก์รู้หรือควรรู้เช่นนั้น แสดงว่าโจทก์มิได้นำสืบให้เห็นว่าโจทก์เพิ่งรู้เมื่อโจทก์สืบไม่ได้ทั้ง ๆ ที่โจทก์มีหน้าที่นำสืบ คดีสำหรับจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1754 วรรคสามพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
