คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ มูลคดีสืบเนื่องมาจากจำเลยต้องโทษจำคุกฐานรับของโจรมีกำหนด 4 เดือน นับแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2504 ครั้นวันที่ 21 พฤศจิกายน 2504 จำเลยหลบหนีการคุมขังและถูกจับตัวในวันรุ่งขึ้นจึงได้ถูกนำตัวมาฟ้องคดีนี้
จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย 4 เดือน โดยให้นับโทษต่อจากคดีอาญาแดงที่ 368/2504 แต่จำเลยต้องขังมาแล้ว 51 วัน ให้หักออกเสียโจทก์ยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้แก้หมายจำคุกใหม่ โดยไม่หักวันต้องขัง 51 วันให้จำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามหมายจำคุก 4 เดือน นับแต่วันที่ 1 สิงหาคม2504 หากจำเลยต้องโทษจำคุกตลอดมาก็จะครบกำหนดโทษวันที่ 28 พฤศจิกายน 2504 แต่จำเลยหลบหนีไปก่อนครบกำหนดโทษเมื่อวันที่ 21พฤศจิกายน 2504 และถูกจับในวันรุ่งขึ้น ฉะนั้น โทษจำคุกคดีเดิมจึงต้องเลื่อนวันครบกำหนดโทษไปอีก 1 วัน ซึ่งถ้าหากจำเลยไม่ต้องคำพิพากษาในคดีนี้แล้วจำเลยก็จะได้รับการปลดปล่อยในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2504ฉะนั้น
โทษจำคุกตามคำพิพากษาของจำเลยในคดีนี้ซึ่งได้นับโทษต่อจากวันพ้นโทษในคดีเดิมจึงเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน 2504 เป็นต้นมาจำเลยต้องคำพิพากษาให้จำคุกในคดีนี้ 4 เดือน จึงครบกำหนดในวันที่ 29 มีนาคม 2505 แต่ถ้าหากถือตามหมายจำคุกของศาลชั้นต้นที่ให้หักวันต้องขังให้จำเลย 51 วัน และให้นับโทษต่อจากวันพ้นโทษในคดีเดิมด้วยแล้ว แทนที่จำเลยจะต้องจำคุก 4 เดือน หรือ 120 วันตามคำพิพากษา เมื่อหักเสีย 51 วันแล้ว จำเลยคงต้องจำคุกเพียง 69 วัน เท่านั้น และวันครบกำหนดโทษจำคุกของจำเลยจะร่นเข้ามาเป็นวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2504 แทนที่จะเป็นวันที่ 29 มีนาคม 2504 ฉะนั้นการที่ศาลชั้นต้นออกหมายจำคุกให้นับโทษต่อจากวันพ้นโทษในคดีเดิมและให้หักวันต้องขัง 51 วันให้ด้วยนั้น จึงยังไม่ถูกต้อง
เพราะเป็นการหักวันต้องขังให้ซ้อนกัน ถ้าหากศาลชั้นต้นจะหักวันต้องขัง 51 วันซึ่งคิดถึงวันที่ศาลชั้นต้นพิพากษาแล้ว ก็ควรจะต้องเริ่มนับโทษจำคุกตั้งแต่วันศาลชั้นต้นพิพากษา ไม่ใช่นับจากวันพ้นโทษในคดีเดิมพิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นแก้หมายจำคุกจำเลยเสียใหม่ โดยไม่หักวันต้องขัง 51 วันให้
