คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำคุก4 เดือนจำเลยฎีการะหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
โจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยต่อไป ขอให้ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีจำเลยไม่คัดค้านศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำร้องของโจทก์ดังกล่าวพอแปลได้ว่า โจทก์มีความประสงค์ขอถอนฟ้อง คดีนี้เป็นคดีความผิดต่อส่วนตัว โจทก์จะถอนฟ้องเวลาใดก่อนคดีถึงที่สุดก็ได้ และจำเลยไม่คัดค้าน จึงอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ เมื่อโจทก์ถอนฟ้องแล้ว สิทธินำคดีอาญามาฟ้องย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2)จึงให้จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ.
