Supreme Court Judgment No. 1590/2495

จำเลยงัดฝาห้องของเจ้าทรัพย์เผยออกและกลอนหน้าต่างก็เป็นรอยถอดแล้ว ในห้องนั้นมีทรัพย์เก็บอยู่หลายอย่าง เจ้าพนักงานตำรวจมาพบจำเลยกำลังงัดห้องอยู่ จำเลยวิ่งหนีการกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นความผิดฐานพยาย…

ใช้เหล็กงัดประตูห้องผู้อื่นในเวลาวิกาลจนประตูแตกแต่ยังถอดสลักประตูไม่ได้ ก็ถูกจับเสียก่อน นับว่าเป็นการลงมือกระทำเพื่อประกอบการลักทรัพย์พ้นจากขั้นตระเตรียมการแล้ว

ลงมืองัดสายยูกุญแจห้องเพื่อจะเข้าไปลักทรัพย์ ซึ่งอยู่ในห้องหากมีผู้ร้องขึ้นเสียก่อน จึงหนีไป ดังนี้ เป็นความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ในเคหะสถาน

ลักทรัพย์ในเคหะสถานโดยจำเลยคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้แทนเจ้าทรัพย์ที่ดูแลเคหะสถานอยู่ในขณะนั้นอนุญาตให้จำเลยอีกคนหนึ่งเข้าไปลัก ไม่เป็นการลักทรัพย์ตาม มาตรา 294(1)

พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดที่ปรากตไนการพิจารนาต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าพยายามลักทรัพย์ซึ่งหยู่ไนรถตู้ ทางพิจารนาได้ความว่า จำเลยพยายามจะลักกุนแจที่ไส่รถตู้ ต้องยกฟ้อง.