คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยยักย้ายและขนย้ายข้าวสาร ๓๓ ถังจากตลาดบ้านดอน อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานีไปยังเกาะพะงัน , เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผ่านเขตต์ขนย้ายข้าวออกไปทางปากแม่น้ำตาปี ไปทางทะเล จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ จำเลยที่ ๒ รับว่าขนย้ายข้าวสารของกลางจริง แต่อยู่ในจังหวัดเดียวกัน ไม่ใช่ขนย้ายทางทะเล เพราะอยู่ชายฝั่ง ไม่ควรมีผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า รูปคดีไม่พอฟังวางโทษจำเลยที่ ๑ แต่จำเลยที่ ๒ รับสารภาพผิด ให้จำคุก ๑๐ ปี ลดกึ่งหนึ่งเหลือ ๕ ปี ริบข้าวและเรือยนตร์ของกลาง กับให้จ่ายเงินสินบลรางวัล ยกฟ้องฉะเพาะจำเลยที่ ๑
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาข้อเดียวคือ ประกาศห้ามขนย้ายของคณะกรรมการฯ ฉะบับที่ ๑๒ เป็นโมฆะหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยขนย้ายข้าวภายในเขตต์จังหวัดสุราษฎร์ธานี อันเป็นเขตต์จังหวัดเดียวกันนั้นเอง จะลงโทษจำเลยตามกฎหมายและประกาศของคณะกรรมการฯ ตามที่ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกามานั้นยังไม่ได้ ตามนัยฎีกาที่ ๖๓๗/๒๔๙๒ ที่ว่า การขนย้ายภายในเขตต์ที่กำหนดไว้ ไม่ผิดตาม พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว มาตรา ๑๐ และ ๑๓
Result
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์.
