คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ฟ้องเรียกที่ดิน ๒ แปลงและโค ๒ ตัวจากจำเลยครั้งหนึ่งแล้ว ปรากฎตามคดีแพ่งแดงที่ ๒๐๓/๒๔๙๐ คดีถึงที่สุดชั้นศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ทรัพย์ที่กล่าวเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์และนางนิ่มภรรยาจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไปว่า ไม่ตัดสิทธิที่จะให้โจทก์ว่ากล่าวเรียกเอาส่วนของตน หรือว่ากล่าวกันในทางมรดก จึงขอให้ศาลบังคับเอาที่ดิน ๒ แปลง โค ๒ ตัว มาประมูลกันหรือขายทอดตลาด แบ่งเงินให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ และตัดฟ้องว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม และขาดอายุความมรดกแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งทรัพย์ให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะแบ่งส่วน
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นรับเฉพาะฎีกาข้อ ๒-๓ ฎีกาข้อ ๒ ที่ว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้เป็นเรื่องสืบเนื่องมาจากคดีแพ่งแดงที่ ๒๐๓/๒๔๙๐ ซึ่งปรากฎชัดว่านางนิ่มตายเมื่อใด ทั้งในการพิจารณาคดีนี้จำเลยก็รับรองเวลาตายของนางนิ่มแล้ว จึงไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม ฎีกาข้อ ๓ ตามข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์จำเลยได้ปกครองมรดกนางนิ่มร่วมกันมา คดีจึงไม่ขาดอายุความ
Result
จึงพิพากษายืน
