คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นสมาชิกของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจำเลยเป็นลูกค้าของโจทก์ มอบหมายให้โจทก์ทำการซื้อขายหลักทรัพย์แทนจำเลยในตลาดหลักทรัพย์ จำเลยให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เฟิสท์ทรัสต์ จำกัดแทนจำเลยโดยโจทก์ได้ทดรองจ่ายไปก่อน จำเลยได้ชำระให้โจทก์บางส่วน รวมยอดหนี้ที่จำเลยค้างอยู่พร้อมดอกเบี้ยจำนวน 251,712 บาท ขอให้จำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจซื้อขายหลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 การตั้งโจทก์เป็นตัวแทนไม่ได้ทำหลักฐานเป็นหนังสือโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ไม่มีสิทธิคิดดอกเบี้ย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นให้โจทก์เป็นฝ่ายนำสืบก่อน
เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จคดีอยู่ระหว่างพิจารณาสืบพยาน โจทก์ได้ยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมโดยอ้างหนังสือสมทนาภาษาหุ้นกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยศาลชั้นต้นสั่งว่าพยานหลักฐานที่โจทก์ขออ้างเพิ่มเติมไม่เกี่ยวกับประเด็นข้อพิพาทในคดี จึงไม่อนุญาตให้ระบุพยานเพิ่มเติม ยกคำร้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์คำพิพากษาและคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมของโจทก์ว่าเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานเอกสารที่โจทก์ระบุเพิ่มเติมครั้งที่ 6 เกี่ยวกับประเด็นข้อพิพาทในคดี ต้องรับพยานโจทก์ไว้พิจารณา พิพากษายกคำสั่งและคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นรับบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมครั้งที่ 6 ของโจทก์ไว้ประกอบการพิจารณาและดำเนินการต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า
โจทก์เป็นฝ่ายนำสืบก่อนเมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จ ศาลสืบพยานจำเลยได้ 1 ปากในวันนัดสืบพยานจำเลยนัดต่อมาโจทก์ได้ยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมครั้งที่ 6 คือหนังสือสนทนาภาษาหุ้นกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ปัญหาวินิจฉัยว่า มีเหตุต้องรับบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมครั้งที่ 6 ของโจทก์หรือไม่พิเคราะห์แล้ว โจทก์นำผู้จัดการบริษัทโจทก์สาขากรุงเทพมหานครเข้าสืบถึงอำนาจหน้าที่ของโจทก์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2517 ตลอดถึงข้อปฏิบัติในการซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ไว้ครบถ้วนตามประเด็นข้อพิพาทที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้ ซึ่งมีใจความทำนองเดียวกันกับข้อความที่ปรากฏในหนังสือสนทนาภาษาหุ้นกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่โจทก์ขอระบุเพิ่มเติม
เมื่อหนังสือสนทนาภาษาหุ้นฯ เป็นเพียงคำอธิบายวิธีปฏิบัติให้เข้าใจง่ายขึ้น ไม่ใช่บทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงไม่อาจนำมาชี้ขาดประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีได้ และไม่ใช่เอกสารที่มีกฎหมายบังคับให้ต้องนำมาแสดง เห็นว่าพยานที่โจทก์ระบุเพิ่มเติมมิได้เป็นพยานเพื่อให้การวินิจงฉัยชี้ขาดข้อสำคัญแห่งประเด็นเป็นไปโดยเที่ยงธรรมจำเป็นต้องสืบพยานเช่นว่านั้น ทั้งโจทก์ระบุอ้างเพิ่มเติมฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 88 จึงเป็นพยานที่ไม่ควรรับไว้พิจารณาพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาอุทธรณ์โจทก์ต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ โดยไม่รับฟังเอกสารที่โจทก์อ้างเพิ่มเติมครั้งที่ 6
