คำฟ้องและคำให้การ
เดิมห้าง เอม.ดี.รามจันฟ้องเรียกเงินซึ่งโจทย์กู้ไป โจทย์ทำสัญญายอมรับใช้ณี่ตามฟ้อง บัดนี้โจทย์ฟ้องเรียกเงินคืนจากจำเลยโดยกล่าวว่าเงินจำนวนนี้โจทย์ได้ให้แก่จำเลยเพื่อผ่อนใช้ณี่ห้างรายที่โจทย์เป็นหนี้อยู่ แต่จำเลยรับเงินแล้วไม่ส่งให้แก่ห้าง ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโดยไม่ยอมให้โจทย์นำพยานมาสืบ เพราะถือว่าถ้าจะยอมให้นำสืบในข้อนี้เท่ากับยอมให้สืบหักล้างข้อความในสัญญายอมซึ่งโจทย์รับว่าได้เปนณี่ห้าง โจทย์ฎีกาว่าที่ศาลล่างไม่ยอมให้โจทย์มีโอกาศนำพยานมาสืบนั้นมิชอบ ขอให้ย้อนสำนวนไปให้ศาลเดิมพิจารณาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทย์รับว่าเปนณี่ห้างในคดีก่อน ไม่ตัดสิทธิของโจทย์ที่จะนำสืบถึงจำนวนเงินซึ่งโจทย์อ้างว่าได้ใช้แก่จำเลยในนามของห้างแต่จำเลยเก็บไว้เปนส่วนตัวเสีย และเห็นว่าไม่มีเหตุอย่างไรที่โจทย์จะฟ้องเรียกเงินรายนี้ จากจำเลยเปนส่วนตัวไม่ได้ จึงให้ย้อนสำนวนกลับไปศาลเดิมเพื่อสืบพยานทั้ง ๒ ฝ่าย แล้วตัดสินใหม่ตามรูปความ
