คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดพกปลายแหลมแทงนายดาวบาดเจ็บสาหัสและยังติดตามจะทำร้ายต่อไปอีกโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย หากมีเหตุอันพ้นวิสัยมาขัดขวางเสียโดยมีดไม่ถูกอวัยวะส่วนสำคัญ นายดาวจึงไม่ตายขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 249, 60,41, 42, 72ชั้นแรกจำเลยปฏิเสธคงรับเฉพาะข้อเคยต้องโทษครั้นสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วจำเลยรับสารภาพ และโจทก์จำเลยไม่ติดใจสืบพยานต่อไปศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249 - 60ให้จำคุก 10 ปี เพิ่มโทษ 1 ใน 3 ตาม มาตรา 72 เป็น 13 ปี 4 เดือนลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่ง คงเหลือ 6 ปี 8 เดือน และเอาโทษที่รอการลงอาญาไว้อีก 2 เดือนมาบวกเข้าด้วยเป็น 6 ปี 10 เดือนมีดของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่าให้ตาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย4 ปี ตาม กฎหมายอาญา มาตรา 256 เพิ่มโทษ 1 ใน 3 ตาม มาตรา 72 เป็น 5 ปี 4 เดือน ลดฐานปราณีกึ่งหนึ่งตาม มาตรา 59 เหลือ 2 ปี 8 เดือน และบวกโทษที่รอไว้เข้าด้วยคงจำคุกจำเลย 2 ปี 10 เดือนโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่านายดาวตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยกับนายดาวไม่มีสาเหตุต่อกันอันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยตั้งใจจะฆ่านายดาวให้ถึงแก่ความตายมีดที่ใช้แทงก็เป็นมีดพกเล็ก ๆ กว้าง 2 ซม. ยาว 11 1/2 ซม.เท่านั้นรูปคดีน่าเชื่อว่าจำเลยกระทำไปโดยฤทธิ เมา พฤติการณ์ทั้งหลายนี้ไม่มีอะไรแสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าให้ตายจำเลยจึงควรผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสพิพากษายืน
