คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ชนะความจำเลยในชั้นศาลชั้นต้น และได้นำยึดเรือน โรงโค กับโคไว้หลายตัว
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ อ้างว่าไม่ใช่ของจำเลย ศาลแพ่งพิจารณาแล้ว ให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่งสำเนาฟ้องอุทธรณ์ภายใน ๑๕ วัน ผู้ร้องไม่ทำการนำส่ง ศาลแพ่งจึงส่งสำนวนมายังศาลอุทธรณ์ ระหว่างนั้น ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลอุทธรณ์ว่า ที่ไม่ได้ส่งสำเนาฟ้องนั้น เพราะความพลั้งเผลอและเข้าใจผิด ขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งยึดเวลาให้ผู้ร้องส่งสำเนาฟ้องอุทธรณ์ไปให้คู่กรณีอีกครั้งหนึ่ง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เป็นการทิ้งฟ้องอุทธรณ์ ข้อแก้ตัวของผู้ร้องไม่มีเหตุผล จึงให้ยกอุทธรณ์ของผู้ร้องเสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อผู้ร้องทิ้งฟ้องอุทธรณ์แล้ว และศาลอุทธรณ์มิได้สั่งขยายเวลาออกไปในการนำส่งคำคู่ความนั้นอย่างใด ผู้ร้องก็ไม่มีทางที่จะอุทธรณ์ได้ ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นให้ยกเสียโดยพิพากษายืน
