คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็ค 1 ฉบับสั่งจ่ายเงิน 103,430 บาท ให้นายโพธิ์เพื่อชำระหนี้ นายโพธิ์ได้นำเช็คดังกล่าวไปเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงินตามเช็ค แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน การกระทำของจำเลยเป็นการออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คนายโพธิ์ผู้เสียหายได้เข้าเป็นโจทก์ร่วมจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ลงโทษจำคุกจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยออกเช็คธนาคารกสิกรไทย จำกัดสาขาบางโพ 8 ฉบับ
รวมเป็นเงิน 106,430 บาท ให้แก่นางประจวบเมื่อนางประจวบนำเช็คทั้ง 8 ฉบับเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงินธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่าบัญชีปิดแล้ว นางประจวบร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จำเลยจึงขอยืมเช็คของร้อยตำรวจโทธงไทยและลงชื่อจำเลยสั่งจ่ายมอบให้นางประจวบ นางประจวบถอนคำร้องทุกข์ เช็คฉบับดังกล่าวธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ จำเลยจึงออกเช็คหมาย จ.3 ซึ่งเป็นเช็คธนาคารกสิกรไทยจำกัด สาขาบางโพ และธนาคารได้สั่งปิดบัญชีของจำเลยแล้วให้นางประจวบแทนเช็คฉบับเดิม นางประจวบมอบเช็คหมาย จ.3 ให้โจทก์ร่วมซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกันและรู้เห็นความสัมพันธ์เรื่องเช็คระหว่างจำเลยกับนางประจวบมาโดยตลอดเมื่อเช็คหมาย
จ.3 ถึงกำหนดโจทก์ร่วมนำเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงิน ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์ร่วมจึงร้องทุกข์เป็นคดีนี้แล้ววินิจฉัยต่อไปว่า นางประจวบและโจทก์ร่วมรู้ดีแล้วว่า ขณะที่จำเลยออกเช็คหมาย จ.3 นั้นธนาคารได้ปิดบัญชีของจำเลยแล้ว ธนาคารย่อมปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คซึ่งบัญชีปิดแล้วอย่างแน่นอน การรับเช็คดังกล่าวไว้เห็นได้ว่ามิใช่เพื่อให้ได้รับชำระหนี้ตามเช็ค แต่รับไว้เพื่อเป็นประกันและเพื่อใช้เช็คดังกล่าวดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยเพื่อบีบบังคับให้จำเลยชำระหนี้ จำเลยไม่มีความผิดพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
