คำฟ้องและคำให้การ
โจทฟ้องว่าเท่าแกลบปลิวออกจากโรงสีของจำเลยไปตกในที่ดินบ้านเรือนของโจท ทำให้เดือดร้อนรำคาญ ขอเรียกค่าเสียหาย แลให้จำเลยป้องกันอย่าให้เท่าแกลบปลิวไปตกต่อไป ศาลมณฑลนครศรีธรรมราชเห็นว่าโจทเดือดร้อนจริง ตัดสินให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษเห็นว่า ความเดือดร้อนของโจทไม่พอจะเป็นเหตุให้ชนะคดีได้ ให้ยกฟ้องโจท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าในคดีเรื่องเช่นนี้ควรพิจารณาตามเหตุผลเป็นเรื่อง ๆ ไป เพราะเรื่องนี้แม้จะฟังตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษว่าโจทได้รับความเดือดร้อนมาก ความเดือดร้อนของโจทก็เพียงในส่วนร่างกายเท่านั้น ไม่ได้เสียหายแก่ทรัพย์สมบัติที่เป็นการจริงจังไม่ใช่หยุมหยิม แลในบริเวณเกิดเหตุมีโรงสีตั้งอยู่ถึง ๔ โรง บางโรงตั้งมาประมาณ ๑๒ ปี เป็นการแสดงว่าบริเวณนี้เป็นทำเลการค้าขายชนิดนี้ หาใช่เป็นที่สำหรับอยู่เงียบโดยเฉภาะไม่ การทำโรงสีข้าวเป็นการค้าขายที่สำคัญยิ่ง แลรู้กันอยู่นานแล้วว่า การทำโรงสีต้องใช้แกลบเป็นเชื้อเพลิง คดีนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ทำอย่างใดผิดไปจากโรงสีธรรมดา อันจะแสดงให้เห็นได้ว่าจำเลยขาดความระวังโดยเหตุผลเหล่านี้จะยอมให้ความรำคาญในส่วนร่างกายของบุคคลซึ่งอยู่ในสถานที่เช่นนี้มาเป็นเหตุขัดขวางการค้าขายสินค้าอันสำคัญของประเทศหาควรไม่
สิทธิในความศุขสำราณในสถานที่อย่างหนึ่งนั้นหาจำเป็นว่าจะเสมอเหมือนกับความศุขสำราญในสถานที่อีกอย่างหนึ่งไม่ โจทอยู่ในทำเลโรงสีข้าวจะหวังใช้สิทธิในความศุขสำราญเหมือนกับอยู่ในสถานที่อันเป็นตำบลสำหรับบ้านอยู่เท่านั้นหาได้ไม่ ในเรื่องนี้ถ้าแม้ทางพิจารณาปรากฎว่า เท่าแกลบที่ปลิวมานั้นเป็นเหตุทำความเสียหายให้แก่ทรัพย์สมบัติของโจทเป็นล่ำเป็นสัน ไม่เป็นการหยุมหยิมแล้ว การวินิจฉัยคดีก็อาจเป็นอีกรูปหนึ่งได้ แต่ในเรื่องนี้ทางพิจารณาฟังได้แต่เพียงดังกล่าวมาแล้วข้างต้น โจทไม่ควรชนะคดีได้ ให้ยกฎีกาโจท
