คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ทั้ง 3 สำนวนฟ้องจำเลยว่าโจทก์ที่ 1 ขับรถมาตามถนนติวานนท์ถึงสามแยกปากเกร็ดจะเลี้ยวขวาเข้าถนนประชาราษฎร์ไปจังหวัดนนทบุรี ทันใดนั้นนายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถยนต์โดยสารมาในทางการที่จ้าง มาตามถนนประชาราษฎร์ด้วยความเร็วสูงไม่ลดความเร็วเมื่อถึงทางแยก จึงชนรถของโจทก์ที่ 1 ทางประตูหลังด้านขวา รถเสียหายโจทก์ที่ 1 และบุตรคนหนึ่งบาดเจ็บ บุตรอีกคนหนึ่งถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 และโจทก์ที่ 3 ได้รับบาดเจ็บขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสามสำนวนให้การว่า นายสงกรานต์เป็นลูกจ้างซ่อมรถยนต์ไม่มีหน้าที่ขับรถจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์เป็นฝ่ายประมาทเองและค่าเสียหายสูงเกินสมควร ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ลูกจ้างจำเลยขับรถมาในทางการที่จ้างด้วยความเร็วสูงเป็นความประมาทฝ่ายเดียว พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ทั้งสามสำนวนพร้อมด้วยดอกเบี้ย
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยทั้งสามสำนวนอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่ารถของโจทก์อยู่ในทางโทจะเลี้ยวขวาเข้าทางเอกจะต้องหยุดดูเสียก่อน โจทก์ที่ 1 จึงมีส่วนประมาทอยู่ด้วยแต่ลูกจ้างจำเลยประมาทมากกว่าจึงให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างรับผิดสามในสี่ส่วน พิพากษาแก้ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้แก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
จำเลยทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ลูกจ้างของจำเลยขับรถผ่านทางแยกด้วยความเร็วสูงและกินทางพุ่งเข้าชนรถโจทก์ในเส้นทางรถของโจทก์ลูกจ้างของจำเลยจึงเป็นฝ่ายประมาทฝ่ายเดียว สำหรับประเด็นข้อที่ว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถไปในทางการที่จ้างหรือไม่นั้นข้อเท็จจริงฟังได้ว่านายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์วันเกิดเหตุนายสงกรานต์นำรถจำเลยออกแล่นลองเครื่องศาลฎีกาเห็นว่าการที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างจำเลยต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่นายสงกรานต์ได้กระทำไป ที่จำเลยมีคำสั่งเป็นการภายในห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถออกขับลองเครื่องนั้น ไม่อาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอกได้
Result
พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น เว้นแต่ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้นายบุญส่งโจทก์สำนวนที่ 1ให้ลดค่ารถแท็กซี่ลงเหลือ 2,000 บาท ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
