คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินตามเช็คซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายจำนวนเงิน ๒๘,๑๕๔ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คให้แก่ผู้มีชื่อเพื่อเป็นประกันการสั่งซื้อสินค้า ผู้มีชื่อไม่ส่งสินค้าให้จำเลย จำเลยจึงแจ้งความต่อเจ้าพนักงานตำรวจ และสั่งให้ธนาคารอายัดเช็คนั้นซึ่งโจทก์ก็ทราบโจทก์ใช้สิทธิไม่สุจริต ไม่มีสิทธินำเช็คมาฟ้องจำเลยฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลชั้นต้นกำหนดให้โจทก์นำสืบก่อน ในวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยไม่มาศาลโดยไม่ทราบเหตุขัดข้อง ศาลจึงสั่งว่าจำเลยขาดนัดพิจารณา ให้สืบพยานโจทก์ไปฝ่ายเดียว โจทก์นำพยานเข้าสืบแล้ว แถลงหมดพยาน ศาลชั้นต้นได้ทำคำพิพากษาในวันเดียวกันนั้นโดยพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน ๓๐,๑๒๕ บาท ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีของต้นเงินจำนวน ๒๘,๑๕๔ บาท ฯลฯ
จำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้าน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้อง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้จงใจขาดนัดพิจารณาแต่จำเลยไม่มีทางชนะคดี พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ ๕๐๐ บาทแทนโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การต่อสู้คดีแล้ว จำเลยไม่ได้อยู่รอฟังคำสั่ง ศาลชั้นต้นเกษียณสั่งในคำให้การของจำเลยในวันเดียวกับที่จำเลยยื่นคำให้การว่า "รับเป็นคำให้การจำเลยสำเนาให้โจทก์ คดีไม่มีข้อยุ่งยาก ไม่จำต้องชี้สองสถาน นัดพร้อมตัวความและสืบพนายโจทก์ หมายแจ้งวันนัดให้โจทก์ทราบ ไม่มีผู้รับโดยชอบให้ปิด เว้นแต่ทราบนัดแล้วก็ให้งดออกหมาย" และคำให้การจำเลยในหน้าแรกตอนล่างมีข้อความว่า "ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว" แม้เจ้าหน้าที่ศาลได้กำหนดวันสืบพยานโจทก์โดยไม่มีลายมือชื่อฝ่ายจำเลยทราบวันสืบพยานโจทก์ในบัญชีนัดพิจารณาคดีของศาลก็ตาม แต่การปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ศาลที่กำหนดวันสืบพยานโจทก์นั้นถือว่าได้กระทำหรือปฏิบัติภายใต้การกำกับดูแลหรือตามคำสั่งศาล
จำเลยได้ให้คำรับรองว่า ตนรอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอก็ให้ถือว่าทราบแล้วซึ่งศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งดังกล่าวในวันที่จำเลยยื่นคำให้การนั้นเอง คดีจึงถือว่าจำเลยทราบคำสั่งศาลในวันที่จำเลยยื่นคำให้การ ที่จำเลยอ้างว่าป่วยไม่ได้มาศาลก่อนที่จำเลยทราบ ก็ต้องถือว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายหลังที่จำเลยทราบคำสั่งศาลแล้วและถือว่าจำเลยไม่มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ เป็นการจงใจขาดนัดพิจารณา สำหรับข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ จะต้องกล่าวในคำขอให้พิจารณาใหม่โดยชัดแจ้งให้เห็นว่าตนอาจชนะคดีได้อย่างไร คำขอให้พิจารณาใหม่ตลอดจนคำให้การต่อสู้คดีของจำเลยไม่ได้กล่าวว่าโจทก์ได้รู้ความจริงว่าเช็คตามฟ้องไม่มีมูลตามเช็ค หรือโจทก์รับโอนเช็คด้วยการคบคิดกับผู้ที่รับเช็คไว้จากจำเลยเพื่อฉ้อฉลจำเลย
ไม่ได้ให้การไว้โดยชัดแจ้งว่าขณะที่โจทก์รับมอบเช็คนั้นไว้ โจทก์รู้อยู่แล้วว่าจำเลยได้แจ้งความต่อเจ้าพนักงานตำรวจและมีคำสั่งห้ามธนาคารจ่ายเงินตามเช็คนั้น จึงฟังได้ว่าโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คนั้นโดยชอบ หรือรับเช็คนั้นไว้โดยสุจริต จำเลยผู้สั่งจ่ายเช็คย่อมต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้น ดังนั้นแม้จะพิจารณาใหม่ จำเลยก็ไม่อาจชนะคดีได้
Result
พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกา ๖๐๐ บาทแทนโจทก์
