คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าเจ้าพนักงานด่านภาษีท่าขนอนซึ่งอยู่ในความบังคับบัญชาของจำเลย ได้ยึดใบเสร็จเสียภาษีสินค้าของโจทย์ไว้ตามคำสั่งฤาระเบียบการของจำเลยที่ได้จัดขึ้นใหม่ เป็นเหตุให้โจทย์เสียหาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติพิกัดภาษีภายใน ศก ๑๑๑ มาตรา ๗๗ บัญญัติว่า "เมื่อเจ้าภาษีฤาผู้แทนเจ้าภาษี เก็บภาษีสิ่งของอย่างใด เปนเงินภาษีอย่างใด ให้ออกใบเสร็จให้แก่เจ้าของผู้เสียภาษี มีจำนวนสิ่งของแลเงินภาษี ลงศุภมาศวันคืนให้ชัดเจนไปเป็นสำคัญสำหรับคุ้มครองของที่ได้เสียภาษีแล้ว" เมื่อมีข้อบัญญัติอยู่ดังนี้ จึงเห็นได้ชัดว่า จำเลยไม่มีอำนาจจะสั่งให้เจ้าพนักงานยึดใบเสร็จของโจทย์ไว้เสียได้ เพราะทำให้โจทย์ขาดหลักฐานสำคัญที่เปนพยานว่าสินค้าอันต้องภาษีมีอยู่แก่โจทย์นั้น โจทย์ได้เสียภาษีแล้ว แลทั้งไม่เปนการสดวกต่อการค้าขายของโจทย์ในการที่จะพาสินค้าไปขาย ซึ่งจะต้องผ่านด่านภาษีในที่อื่นอาจถูกเสียภาษีซ้ำอีกได้ การได้เปนไปตามคำสั่งของจำเลยซึ่งเปนการนอกเหนือกฎหมาย เมื่อโจทย์ได้รับความเสียหาย จำเลยต้องรับผิดชอบ
