คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับจำเลยที่ 1 เป็นสามีภริยา ระหว่างอยู่กินเป็นสามีภริยาได้ซื้อที่พิพาทลงชื่อจำเลยที่ 1 ถือกรรมสิทธิ์ ต่อมาจำเลยที่ 1 โอนที่พิพาทให้จำเลยที่ 2, 3, 4 โดยโจทก์มิได้ยินยอมโจทก์ให้ทนายความบอกล้างการซื้อขาย ขอให้สั่งเพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายที่พิพาทและให้แสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่พิพาทร่วมกับจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 รับว่าฟ้องเป็นความจริงจำเลยที่ 2, 3, 4 ให้การว่า ได้ซื้อที่พิพาทจากจำเลยที่ 1 จริงโดยจำเลยที่ 1 แจ้งว่าสามีทำหนังสือยินยอม แต่หาไม่พบจึงไม่ได้นำไปวันทำสัญญา เจ้าหน้าที่ว่าซื้อขายได้จำเลยเชื่อว่าเป็นการซื้อขายโดยสุจริตทั้งชำระราคาที่ดินแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิขอเพิกถอน
จำเลยไม่เคยได้รับหนังสือบอกล้างโจทก์ไม่มีสิทธิบอกล้างเพราะให้ความยินยอมแล้วโจทก์ขอเรียกนายสหาก ขำวิลัย เป็นจำเลยร่วม ศาลเรียกนายสหาก ชำวิลัยเป็นจำเลยร่วม นายสหาก ขำวิลัย ให้การว่าซื้อที่พิพาทจากจำเลยที่ 2, 3, 4 โดยสุจริต ชำระราคาแล้วโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอเพิกถอนศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ใช้สิทธิบอกล้างนิติกรรมโดยไม่สุจริตฟังได้ว่าจำเลยร่วมได้รับโอนที่พิพาทโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนโจทก์ไม่มีอำนาจเพิกถอนพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เชื่อว่า โจทก์ไม่รู้เห็นการขายที่พิพาท โจทก์ไม่ยินยอมให้ขาย นิติกรรมซื้อขายเป็นโมฆียะ เมื่อโจทก์บอกล้างจึงเป็นโมฆะ จำเลยร่วมซื้อไม่สุจริต
Result
พิพากษากลับว่านิติกรรมซื้อขายเป็นโมฆะ ให้เพิกถอนและให้ลงชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วมกับจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2, 3, 4 และจำเลยร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มิได้รู้เห็นและให้ความยินยอม ได้บอกล้างนิติกรรม การซื้อขายที่พิพาทจึงเป็นโมฆะมาแต่เริ่มแรกตามมาตรา 138จำเลยร่วมรับโอนที่พิพาทจากจำเลยที่ 2, 3, 4 โดยรู้ว่าการซื้อขายเป็นโมฆียะ และโจทก์บอกล้างแล้ว การโอนมิได้เป็นไปโดยสุจริต จำเลยร่วมก็ไม่ได้รับความคุ้มครองตามมาตรา 1329 โจทก์มีสิทธิเรียกร้องให้เพิกถอนการซื้อขายที่พิพาทระหว่างจำเลยที่ 2, 3, 4 กับจำเลยร่วมได้พิพากษายืน
