คำฟ้องและคำให้การ
เดิมจำเลยจำนำสวนไว้แก่โจทย์แห่งหนึ่งแล้วไม่ไถ่ โจทย์จึงฟ้อง แต่ได้ตกลงทำสัญญายอมความกันให้จำเลยผัดใช้เงินต่อไป ถ้าไม่สามารถใช้จำเลยยอมให้ขายที่สวน ครั้นครบกำหนดผัดจำเลยไม่ใช้ โจทย์จึงยึดสวนขายทอดตลาด ศาลประกาศขาย ในระหว่างประกาศไม่มีผู้ใดคัดค้าน เจ้าพนักงานจึงได้ขายทอดตลาดที่สวนนั้นไป ต่อมาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่รายนี้เป็นที่ของผู้ร้อง ขอให้จดการขายทอดตลาด ฤาให้ยึดเงินที่ขายนั้นไว้ ศาลเดิมสั่งยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์ว่าได้พยายามขัดทรัพย์โดยเร็วแล้ว หากบ้านอยู่ไกล พึ่งทราบเรื่อง ขอให้ศาลไต่สวนชั้นขัดทรัพย์ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ฎีกาวินิจฉัยว่า เรื่องนี้การบังคับคดีได้เสร็จไปแล้ว ไม่เป็นการสมควรที่จะรื้อฟื้นขึ้นไต่สวนคำร้องชั้นขัดทรัพย์กันอีก เมื่อผู้ร้องเห็นว่าตนยังมีกรรมสิทธิ์ในที่สวนอย่างไร ก็ควรว่ากล่าวเป็นคดีอีกเรื่องหนึ่ง
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
