พ.ศ. 2483 ศาลฎีกา
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้โรงเรียดัดสันดานเช่นนี้จำเลยจะฎีกาไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 581/2477 ที่ 923/2481
คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันมาว่าจำเลยมีผิด ตามมาตรา ๒๙๓ - ๖๐ พิพากษาให้ส่งตัวจำเลยไปไว้โรงเรียนดัดสันดานมีกำหนด ๑ ปี จำเลยฎีกาว่า ขออย่าให้ส่งตัวไปไว้โรงเรียนดัดสันดานขอให้ว่ากล่าวภาคฑัณฑ์หรือเรียกประกันทานบน
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีชะนิดนี้จำเลยไม่มีสิทธิจะฎีกาให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
การกระทำของจำเลยจำครบองค์เป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โดยอาศัยข้อเท็จจริงอย่างเดียวกับฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้
Supreme Court Judgment No. 31/2487โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยตัดรั้วเข้าไปโดยเจตนาลักทรัพย์แต่ลักทรัพย์ไม่สำเร็จ แม้ไม่ระบุว่าจะลักทรัพย์อะไรก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม
Supreme Court Judgment No. 36/2483ปลอมหนังสือ ตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์ การขีดเขียนโยงเส้นเพิ่มเติมขวัญม้าลงในแบบพิมพ์ตั๋วรูปพรรณให้ต่างไปจากที่เป็นจริงนั้น เป็นการปลอมหนังสือการกระทำที่จะเป็นผิดฐานปลอมหนังสือนั้นไม่จำต้องแก้หนังสือนั้นทุกแห่…
Supreme Court Judgment No. 562/2482จำเลยเข้าไปในห้องว่าแล้วเซาะหัวตะปูฝาห้องเจ้าทรัพย์เพื่อจะใช้คีมถอนตะปูแล้วเปิดฝาออกเข้าไปลักทรัพย์ จำเลยเซาะตะปูได้ 8 ตัวก็เลิกเซาะกลับไปดังนี้ ยังไม่มีผิดฐานพยายามลักทรัพย์
Supreme Court Judgment No. 425/2482ใช้บิดหล่าเจาะประตูห้องเขา แต่ยังไม่ทันถอดกลอนเปิดประตูเข้าไป ตำรวจไปพบเข้าจำเลยก็หนีไปดังนี้ ต้องมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
