Loading...
Kotmai Kotmai
Secondary Logo Secondary Logo
Kotmai Kotmai
Kotmai Kotmai
Home
Secondary Logo Secondary Logo
Forgot password?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

Supreme Court Judgment No. 448/2479

พ.ศ. 2479 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

จำเลยกะชากสร้อยคอเขาจนเป็นเหตุให้เจ้าทรัพย์หกล้มมีบาดเจ็บเล็กน้อย ไม่เป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ เป็นผิดเพียงฐานวิ่งราวทรัพย์เท่านั้น +(อธิบายฐานวิ่งราวกับชิงทรัพย์)

Provisions the court ruled on

เนื้อความคำพิพากษา

ได้ความว่าจำเลยกะชากสายสร้อยคอซึ่งสรวมอยู่ที่คอ ส.ไป ๑ สาย พาวิ่งหนีไปในการทีการที่จำเลยกะชากสร้อยไปนั้นเป็นเหตุให้ ส.หกล้มมีบาดเจ็บถลอกที่เข่าแลหลังเท้า ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้งสองว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๗ แล ๓๓๘ ข้อ ๓ แต่ให้ลงโทษฐาานวิ่งราวทรัพย์อันเป็นบทที่หนักตาม ม.๗๐ เพราะถือว่าที่จะเป็นผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๒๙๘ นั้นต้องเป็นการลักทรัพย์ด้วยใช้กำลังทำร้าย แต่คดีนี้จำเลยลักทรัพย์ด้วยใช้กิริยาฉกฉวยเอาทรัพย์พาหนีไปต่อหน้า แม้จะเป็นเหตุให้เจ้าทรัพย์หกล้มบาดเจ็งก็เป็นผลในภายหลัง จำเลยหาได้ตั้งใจจะทำร้ายไม่ ส่วนฎีกาที่ ๔๔/๒๔๕๙ ที่โจทก์อ้างมานั้น ได้มีคำพิพากษาฎีกาฉะบับหลัง ๆ กับเสียแล้ว จึงให้ยกฎีกาโจทก์

Matter details

Panel of judges
อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ · มนธา · พลางกูร
Lower court
ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระยา+บัณฑิต
Source
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
Facing a similar situation?
Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 468/2479

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระ…

Supreme Court Judgment No. 1213/2496

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ และว่าในการปล้นจำเลยได้ใช้สาตราวุธตีและแทงผู้เสียหายคนหนึ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย จนผู้เสียหายคนนั้นตาย และตีและแทงทำร้ายผู้เสียหายอีกคนหนึ่งถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลั…

Supreme Court Judgment No. 192/2483

ในคดีฟ้องหย่าและขอแบ่งทรัพย์หรือขอเป็นผู้จัดการทรัพย์นั้นเมื่อโจทก์ตายในระหว่าง ฎีกาคดีก็เป็นระงับไป ศาลฎีกาต้องสั่งจำหน่ายคดี

Supreme Court Judgment No. 172/2483

ในกรณีที่จำเลยเบิกความมิได้ยืนยันเด็ดขาดเป็นแต่กล่าวไปตามความรู้สึกคิดเห็นนั้น จะลงโทษ จำเลยฐานเบิกความเท็จไม่ได้ และไม่จำต้อง วินิจฉัยว่าคำเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญใมนคดีหรือไม่

Supreme Court Judgment No. 143/2483

ผู้รับมฤดกตกลงแบ่งที่นามฤดกและได้เข้าปกครองเป็นส่วนสัดแล้ว ย่อมสมบุรณ์โดยไม่ต้องมีหนังสือสัญญาและคดีชะนิดนี้ไม่อย ู่ในอายุความมฤดก 1 ปี

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.

Contact Us
Choose a channel

Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up