เนื้อความคำพิพากษา
สำนวนแรกอัยการฟ้องนายปาน นายแฉล้ม จำเลย หาว่าสมคบกันฆ่านายรอดโดยเจตนาและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,289, 83สำนวนที่ 2 นายหรั่งบิดานายรอดผู้ตายฟ้องนายสังวาลย์จำเลยหาว่าเป็นผู้จ้างใช้วานยุยงส่งเสริมสนับสนุนให้นายปานนายแฉล้มจำเลยในสำนวนแรกฆ่านายรอด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 83, 84 จำเลยทั้งสองสำนวนปฏิเสธศาลชั้นต้นรวมพิจารณาแล้วฟังว่าจำเลยทั้งสองสำนวนทำผิดจริงดังฟ้องพิพากษาจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 83ให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสามไว้ตลอดชีวิตจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าพยานหลักฐานโจทก์รับฟังได้ว่านายปานนายแฉล้มจำเลยสมคบกันทำร้ายผู้ตายจริง แต่ตามข้อเท็จจริงเห็นได้ว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า
ส่วนคดีเกี่ยวกับนายสังวาลย์จำเลยมีเหตุน่าสงสัยควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ลงโทษนายปานนายแฉล้มจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 วรรคท้าย จำคุกคนละ 10 ปี และให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับนายสังวาลย์จำเลยอัยการโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษนายปานนายแฉล้มจำเลยตามศาลชั้นต้นนายปานนายแฉล้มจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง นายหรั่งโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษนายสังวาลย์ตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยมีโอกาสจะแทงผู้ตายแถวบริเวณอวัยวะที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ง่าย แต่กลับเลือกแทงที่ขาของผู้ตายซึ่งเป็นอวัยวะส่วนที่ไม่น่าจะทำให้ถึงตาย และจำเลยแทงเพียงทีเดียว จึงส่อให้เห็นเจตนาว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะทำร้ายผู้ตายให้ถึงตาย ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษนายปานนายแฉล้มจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาชอบแล้วส่วนที่เกี่ยวกับนายสังวาลย์จำเลย ศาลฎีกาฟังตามศาลอุทธรณ์ว่าคำเบิกความของพยานโจทก์ไม่แน่นอนและมีเหตุน่าสงสัย รับฟังลงโทษนายสังวาลย์จำเลยไม่ได้พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
