คำฟ้องและคำให้การ
สำนวนแรกอัยการฟ้องนายปาน นายแฉล้ม จำเลย หาว่าสมคบกันฆ่านายรอดโดยเจตนาและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ สำนวนที่ ๒ นายหรั่งบิดานายรอดผู้ตายฟ้องนายสังวาลย์จำเลยหาว่าเป็นผู้จ้างใช้วานยุยงส่งเสริมสนับสนุนให้นายปานนายแฉล้มจำเลยในสำนวนแรกฆ่านายรอด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๕๙, ๒๘๘, ๒๘๙, ๒๙๐ จำเลยทั้งสองสำนวนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยทั้งสองสำนวนทำผิดจริงดังฟ้อง พิพากษาจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๙, ๒๘๘, ๒๘๙, ๒๙๐ ให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสามไว้ตลอดชีวิต
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า พยานหลักฐานโจทก์รับฟังได้ว่านายปานนายแฉล้มจำเลยสมคบกันทำร้านผู้ตายจริง แต่ตามข้อเท็จจริงเห็นได้ว่า จำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ส่วนคดีเกี่ยวกับนายสังวาลย์จำเลยมีเหตุน่าสงสัย ควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ลงโทษนายปานนายแฉล่มจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๒๙๐ วรรคท้าย จำคุกคนละ ๑๐ ปี และให้ยกฟ้องโจทก์สำนวนนายสังวาลย์จำเลย อัยการโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษนายปานนายแฉล้มจำเลยตามศาลชั้นต้น นายปานนายแฉล้มจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง นายหรั่งโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษนายสังวาลตามศาลชั้นต้น ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยมีโอกาศจะแทงผู้ตายแถวบริเวณอวัยวะที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ง่าย แต่กลับเลือกแทงที่ขาของผู้ตายซึ่งเป็นอวัยวะส่วนที่ไม่น่าจะทำให้ถึงตายและจำเลยแทงเพียงทีเดียว
ส่อให้เห็นเจตนาว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะทำร้ายผู้ตายให้ถึงตาย ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษนายปานนายแฉล้มจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาชอบแล้ว ส่วนที่เกี่ยวกับนายสังวาลย์จำเลย ศาลฎีกาฟังตามศาลอุทธรณ์ว่าคำเบิกความของพยานโจทก์ไม่แน่นอน และมีเหตุน่าสงสัย รับฟังลงโทษนายสังวาลย์จำเลยไม่ได้
Result
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
