Supreme Court Judgment, B.E. 2503 (ref. 48051)

พ.ศ. 2503 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นายชิดเชิงและนายเขียนจำเลย ผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ให้จำคุกคนละ 3 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายชิดเชิงจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276,284,295 แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 276 ซึ่งเป็นกระทงที่หนักให้จำคุก 2 ปี นายเขียนจำเลยผิดตามมาตรา 284,295 ให้ลงโทษตามมาตรา 284 ซึ่งเป็นกระทงหนัก ให้จำคุก 1 ปีเช่นนี้ จำเลยทั้งสองฎีกาในข้อเท็จจริงได้

Provisions the court ruled on

ป.วิ.อ. Section 218 ป.วิ.อ. Section 220

คำฟ้องและคำให้การ

คดี 2 สำนวนนี้ ศาลพิจารณาพิพากษารวมกันสำนวนแรกโจทก์ฟ้องว่าจำเลยฉุดคร่าพาหญิงไปเพื่อการอนาจารข่มขืนกระทำชำเรา และทำร้ายร่างกาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 284, 295, 83สำนวนหลัง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฉุดคร่า ทำร้ายร่างกาย ปล้นทรัพย์ข่มขืนกระทำชำเรา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 284, 295, 340, 83จำเลยทุกสำนวนปฏิเสธสำนวนหลังโจทก์ถอนฟ้องนายนูกับนายอ๋อจำเลย ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นายชิดเชิงและนายเขียนจำเลย มีความผิดฐานทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ให้จำคุกคนละ 3 เดือนแต่ต้องขังมาพอแก่โทษแล้ว ให้ปล่อยตัวไป จำเลยอื่นและข้อหาอื่นให้ยกฟ้องอัยการและนางสงัดโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า นายชิดเชิงจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 284, 295 แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 276 ซึ่งเป็นกระทงที่หนัก ให้จำคุก 2 ปี นายเขียนจำเลยมีผิดตามมาตรา 284, 295 ให้ลงโทษตามมาตรา 284 ซึ่งเป็นกระทงหนัก ให้จำคุก 1 ปีนายดำ นายลืม จำเลยมีผิดตามมาตรา 295 ให้จำคุกคนละ 3 เดือนนายชิดเชิง นายเขียน

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเชื่อว่าจำเลยทั้งสองที่ฎีกานี้ทำผิดจริงจึง

Result

พิพากษายืน

Matter details

Panel of judges: บริรักษ์จรรยาวัตร · ประมูล สุวรรณศร · สนิท สุมาวงศ์
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 2907/2551

จำเลยเดินไปหยิบเอาเงินเหรียญกษาปณ์ของผู้เสียหาย โดยจำเลยไม่ได้พูดหรือทำกิริยาอาการอย่างใดที่ขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้ายหรือได้ใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหาย แต่หลังจากจำเลยหยิบเอาเงินเหรีย…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57137)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อพิเคราะห์ ฎีกาของจำเลยแล้ว ปรากฏว่าเป็นกรณีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แม้จำเลยจะอ้างว่าฎีกาปัญหาข้อกฎหมายประกอบข้อเท็จจริง แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่จะน…

Supreme Court Judgment No. 3533/2535

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 343 วรรคหนึ่ง,83 และพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. 2528 มาตรา 82 เป็นการกระทำความผิดกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท…

Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59725)

ความว่า โจทก์ทั้งหกฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ฎีกาดุลพินิจในการรับฟังข้อเท็จจริงว่าเป็นเจตนาฉ้อโกงประชาชน จึงเป็นฎีกาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59901)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์ขอให้ศาลฎีกาพิพากษาล…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.