คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย 4 คน คือ นายมี นายเกี้ยนห้วยนายดำและนายทิน ฐานปล้นทรัพย์
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งหมดตามฟ้อง นอกจากนายทินจำเลยให้ยกฟ้อง นายมีนายดำจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยทั้งหมดโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีส่วนตัวนายทินจำเลยถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น เพราะโจทก์ไม่อุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษนายทินจำเลยได้ ส่วนนายเกี้ยนห้วยจำเลย ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อย แต่ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาฝ่ายนายมีจำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2491 แต่โจทก์ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 7 เดือนเดียวกัน ก่อนวันที่นายมีฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาเช่นเดียวกันคดีคงมีปัญหาเฉพาะนายดำจำเลย ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่านายดำจำเลยสมคบกับผู้ร้ายทำการชิงทรัพย์รายนี้พิพากษายืนในข้อที่ให้ปล่อยนายดำจำเลย
